FROM PBA TO DRIVER! Dating Sikat na PBA Ito Na Ngayon ang Buahy Nya!

Marami sa atin ang pangarap na maging sikat na basketbolista lalo na dito sa Pilipinas kung saan buhay na buhay ang pagmamahal natin sa larong ito. Isipin mo na lang na nandoon ka na sa PBA, ang pinakamataas na liga sa bansa kung saan pinapalakpakan ka ng libo-libong tao at hawak mo na ang titulo bilang isang professional player.

 Pero paano kung isang araw ay bigla mong iwanan ang lahat ng ningning na ito para magsimula muli sa isang banyagang bansa bilang isang truck driver? Ito ang naging takbo ng buhay ng dating Blackwater elite player na si Tristan Perez. Noong taong 2016, naging usap-usapan ang kanyang pagsabak sa PBA dahil galing siya sa isang matagumpay na karera sa kolehiyo sa ilalim ng National University.

Pero sa gitna ng kanyang aktibong karera sa basketball, gumawa siya ng isang desisyon na ikinagulat ng marami. Pinili niyang bitawan ng bola at lumipad patungong Canada para pumasok sa isang trabahong malayo sa spotlight ng sports. Bakit nga ba ang isang sikat na manlalaro na abot kamay na ang tagumpay sa Pilipinas ay mas piniling magmaneho ng dambuhalang truck sa gitna ng nagyyeong kalsada sa ibang bansa? Pero bago po ang lahat, baka pwedeng pa-like ang video na ito dahil napakalaking bagay na ito sa aming content creators. Maraming salamat po.

Kung susuriin natin ang buhay ng isang atleta, parang bola rin ito ng basketball na patuloy ang pagtalbog sa iba’t ibang direksyon. Nagsimula si Tristan bilang isa sa mga pambato ng NU Bulldogs kung saan talagang ipinakita niya ang kanyang husay at tibay sa ilalim ng ring. Dahil sa kanyang galing, hindi naging mahirap para sa kanya na makatuntong sa professional league noong 2016.

Pero ang katotohanan sa likod ng industriya ng sports ay hindi ito pangmatagalan para sa lahat. May mga pagkakataon na kahit gaano ka kagaling ay kailangan mong tingnan ang mas malaking realidad ng buhay. Isang taon pa lang ang lumilipas mula ng mapasama siya sa PBA. Naramdaman ni Tristan na kailangan niyang mag-time out muna.

 Hindi dahil sa ayaw na niya sa basketball kundi dahil nakita niya na may mas mahalagang laban pa siyang dapat harapin sa labas ng court. Sa ngayon, mahigit limang taon na ang nakalilipas mula ng manirahan si Tristan sa Fort McMurray, Alberta sa Canada. kasama ang kanyang asawa na si Princess Jamil Perez at ang kanilang mga anak. Doon na sila bumubuo ng bagong buhay na malayo sa ingay ng mga fans.

 Maraming tao ang nagtataka at nagtatanong kung bakit siya pumayag na maging truck driver gayong sikat naman siya dito sa Pilipinas. Para sa iba, parang nakapanghihinayang ang ganitong klaseng pagbabago. Pero para kay Tristan ang paglipat nila sa Canada ay ang pinakamagandang desisyon na ginawa niya. Mas pinili niya ang katahimikan at seguridad ng kanyang pamilya kaysa sa panandaliang sikat sa harap ng camera.

Hindi biro ang iwanan ang PBA dahil alam nating lahat na iyan na ang rurok ng pangarap para sa sinumang basketbolista sa Pilipinas. Isang taon matapos siyang pumasok sa Pro League, hinarap ni Tristan ang pinakamahirap na desisyon sa kanyang buhay. Sa katunayan, inabot siya ng isang buwan bago tuluyang nakapagdesisyon kung itutuloy ba niya ang paglalaro o lilipad na patungong Canada.

 Humingi siya ng payo sa mga taong malapit sa kanya dahil ayaw niyang magsisi sa huli. Nung mga panahon na iyon, buntis ang kanyang asawa at bilang isang ama, ayaw niyang lumaki ang kanyang mga anak. na hindi niya nakikita o nakakasama. Para kay Tristan, mas masakit pa kaysa sa matalo sa laro ang hindi mo masubaybayan ang paglaki ng iyong pamilya.

Kaya naman kahit na once in a lifetime ang pagkakataon sa PBA ay mas pinili niyang isakripisyo ang kanyang career para sa mas magandang kinabukasan ng kanyang asawa at mga anak. Noong unang makarating si Tristan sa Canada, hindi siya agad sumabak sa pagiging truck driver. Nagsimula muna siya sa ibaba at nagtrabaho bilang isang laborer at mekaniko.

 Dito natin makikita ang tunay na diskarte ng isang Pinoy dahil kahit sikat na player siya noon sa NU Bulldogs at naging bahagi pa ng kopo ng nag-uwi ng kampeonato noong linahiya ang anumang marangal na trabaho. hanggang sa unti-unti siyang nakapasok bilang truck driver kung saan ang trabaho nila ay ang pag-maintain ng mga malalaking tangke sa mga kumpanya doon.

Kung dati ay kailangan niyang mag-drive patungo sa basket para makapuntos, ngayon ay literal na dambuhalang truck na ang minamaneho niya sa kalsada. Ang nakaka-inspire pa rito, pati ang kanyang asawa ay naging driver din ng school bus. Dahil sa kanilang sipag, mabilis silang nakabili ng sariling bahay at sasakyan na patunay na hindi nagkamali si Tristan sa kanyang piniling landas.

 Pero hindi rin naman laging madali ang buhay sa ibang bansa lalo na kapag pumapasok na ang panahon ng taglamig. Isipin niyo ang hirap ng pagmamaneho ng truck na may kargang produktong petroo habang ang kalsada ay balot ng makapal na yelo at sobrang baba ng temperatura. Maraming hamon ang kailangang lampasan ni Tristan sa bawat biyahe.

 Pero dahil sa inspirasyon na nakukuha niya sa kanyang pamilya, nagagawa niyang malampasan ang lahat ng ito. Pero sa kabila ng lahat ng pagbabagong ito sa kanyang buhay, namatay na nga ba ang kanyang hilig sa basketball? Ayon kay Tristan, hinding-hindi mawawala ang pagmamahal niya sa laro. Kaya naman tuwing weekend ay naglalaro pa rin siya kasama ang mga kapwa niya Pinoy doon.

Ito ang nagsisilbing paraan niya para makapag-relax at maalala ang kanyang mga pinagdaanan mula sa PBAD League hanggang sa Blackwater Elite. Sa kabila ng lahat ng tagumpay na nakakamit nila ngayon sa Canada, hindi pa rin nawawala ang mga taong nanghihinayang sa iniwan niyang karera sa PBA.

 Pero para kay Tristan sapat na ang makita niyang masaya at komportable ang kanyang asawa at mga anak para masabing naging tama ang kanyang desisyon. Sa bansang gaya ng Canada, napatunayan niya na ang sipag at tiyaga ay talagang may katumbas na magandang bunga. Dito niya naranasan na kahit ano pa ang naging trabaho mo noon sa Pilipinas, ang mahalaga ay kung paano ka dumidiskarte sa kasalukuyan para maitaguyod ang iyong pamilya.

Hindi lang basta sahod ang kanyang nakukuha kundi ang kapanatagan ng loob na kahit anong oras ay kapiling niya ang kanyang mga mahal sa buhay ng walang iniisip na ibang pressure mula sa publiko. Sa kanyang mga binabahaging kwento, makikita natin ang realidad ng isang Pinoy na hindi natakot magsimula muli sa pinakaibaba.

Mula sa pagiging isang sikat na professional player na pinapalakpakan sa loob ng arena, naging mapakumbaba siya sa pagtanggap ng trabaho bilang laborer at mekaniko bago naging truck driver. Ang ganitong klaseng mentalidad ang nagdala sa kanya para makamit ang mga pangarap na dati ay tila malayo sa realidad.

 Nakabili sila ng sariling bahay at sasakyan at ang pinakaimportante sa lahat ay ang oras na nagagamit niya para maging isang full time na ama. Para kay Tristan, ang pagiging isang professional driver ay isang marangal na propon na nangangailangan din ng matinding disiplina at focus katulad na lang noong naglalaro pa siya sa ilalim ng malalaking ilaw ng PBA.

Kwento ni Tristan Perez ay isang malakas na paalala sa atin na ang buhay ay hindi lang tungkol sa kung gaano ka kasikat o kung gaano karami ang nakakakilala sa iyo. Ang tunay na sukatan ng tagumpay ay kung paano mo napoprotektahan at naaalagaan ang mga taong umaasa sa iyo. Maaaring tinalikuran niya ang bola at ang court pero nakahanap naman siya ng mas malaking entablado kung saan siya ang nagsisilbing bayani ng sarili niyang pamilya.

 Sa bawat kalsadang binabagtas niya sa gitna ng lamig sa Alberta, dala-dala niya ang dangal ng isang Pilipino na handang magsakripisyo para sa kinabukasan ng susunod na henerasyon. Hindi man siya nakatala sa listahan ng mga alamat ng basketball sa ngayon, nananatili naman siyang alamat sa loob ng kanyang sariling tahanan. Kayo mga kaalam kung kayo ang bibigyan ng pagkakataon na maging sikat sa inyong larangan pero kailangan niyo namang malayo sa inyong pamilya ano ang pipiliin niyo? Mas pipiliin niyo ba ang career at kasikatan o mas matimbang sa

inyo ang simpleng buhay basta’t magkakasama kayo sa araw-araw? I-comment niyo ang inyong mga opinyon sa ibaba dahil siguradong marami tayong pwedeng pag-usapan tungkol sa sakripisyo ng ating mga kababayan sa ibang bansa. Huwag ring kalimutang mag-subscribe at i-share ang kwentong ito para sa iba pang mga inspirasyon na hatid ng ating mga kababayang Pinoy.