Semana Santa sa Gitna ng Krisis: Pulitika, Sakripisyo, at Ang Mga Kwento ng Kapangyarihan

Magandang araw, mga kababayan. Ako po si Christian Esgera at ito ang mga baritang hindi niyo dapat palampasin ngayong Semana Santa. Habang maraming Pilipino ang nagre-reflect sa kahulugan ng pagkakawanggawa at sakripisyo, may mga kwento sa politika na tila bumabalik sa atin sa madilim at kumplikadong katotohanan ng kapangyarihan.

Bago pumasok ang Holy Week, naglabas ng mensahe si Pangulong Ferdinand Marcos Jr., nanawagan ng faith, unity, at selfless service. Ani Pangulo, ang panahon daw na ito ay hindi lamang para sa panalangin kundi paalala rin na ang tunay na kadakilaan ay hindi nasusukat sa kapangyarihan kundi sa sakripisyo, serbisyo, at malasakit sa kapwa. Ngunit habang hinihikayat ang publiko na magpakumbaba at magsilbi, sa likod ng mga sermon at mensahe, ang tanong ng mga Pilipino ay: kanino nga ba nakataya ang tunay na sakripisyo at pananagutan?

Hindi naglaon, naglabas ng video message si Senator Imelda “Imy” Marcos, nakatatandang kapatid ng pangulo. Ang tema: pagsisisi at paghingi ng tawad sa kanilang yumaong ama, ang dating diktador na si Ferdinand Marcos Sr. Humingi siya ng tawad sa kabiguang mabantayan si Bongbong. Sa isa pang video, humingi rin siya ng tawad kay Vice President Sarah Duterte, dahil umano siya ang humimok sa pagtakbo nito bilang running mate ni Bongbong noong 2022.

Ang mga mensaheng ito ay tila banal na pagninilay sa mismong Semana Santa, ngunit maliwanag sa mga mata ng publiko: pulitika ang nasa likod ng bawat pasalaysay. Ang paggamit ng yumaong diktador bilang instrumento sa panunumbat at ang apology kay Vice President Sarah Duterte ay malinaw na pagsipsip sa political currents, sa kabila ng sakralidad ng panahon. Sa gitna ng krisis sa presyo ng langis at alegasyon ng korupsyon, ang mga mensaheng ito ay paalala na ang pamumulitika ay hindi humihinto, kahit sa banal na linggo.

Kasabay nito, muli ring nag-birthday si dating Pangulong Rodrigo Duterte sa detention facility ng The Hague, kung saan nahaharap siya sa mabigat na kasong crimes against humanity. Ang kanyang mga anak ay naglabas ng mensahe ng suporta. Si Vice President Sarah Duterte, halimbawa, ay pinasalamatan ng mga supporters at iginiit na ang pagtatanggol sa kanyang ama ay pagtatanggol sa soberanya ng bansa. Kasabay nito ay babala laban sa umano’y unconstitutional intrusion ng foreign bodies.

Ngunit, kung titingnan sa mas malalim na lente, ang privilege ng nakapanganak sa kapangyarihan at nakatira sa piitan ay isang kasalungat ng realidad ng biktima. Isang halimbawa: si Maurine de los Santos, 11 taong gulang mula sa Camarines Sur, na humingi ng tulong para makapasok sa school nang walang banta sa kanyang kaligtasan. Mabilis na umaksyon si Pangulong Marcos, nagpadala ng mga pulis, at tiniyak na maprotektahan ang bata. Ang aksyon na ito ay nagpakita ng positibong responsibilidad ng lider, ngunit sa kabila nito, hindi maikakaila na milyun-milyong biktima ng nakaraan ay nananatiling hindi nakakaabot sa hustisya.

Samantala, sa larangan ng teritoryo, inilabas ni Pangulong Marcos Jr. ang Executive Order na nagtatakda ng lokal na pangalan sa 131 features sa Kalayan Island Group sa West Philippines Sea. Ang strategic at political move na ito ay malinaw na tugon sa pag-angkin ng China sa halos kabuuan ng South China Sea, at nagbigay-diin sa kahalagahan ng pagtindig sa soberanya ng bansa. Ang mga lokal na pangalan ay hindi lamang simbolo, kundi konkretong assertya ng karapatan ng bansa sa teritoryo, isang hakbang na nagtataglay ng parehong kahalagahan sa politika at pambansang identidad.

Sa domestic governance naman, nakapag-recover ang gobyerno ng mahigit Php611 million mula sa anomalous flood control projects. Ang ilan sa mga nagbalik ng pera ay sina dating DPWH engineer Henry Alcantara, Gerard Apolensya, at Roberto Bernardo. Ngunit ang tanong ng publiko: magkano nga ba ang ninakaw sa una? Sa totoong accountability, hindi sapat ang simpleng pagbabalik ng pera; kailangang may managot at maparusahan. Ang resulta ng ganitong aksyon ay pansamantalang pagtaas ng tiwala, ngunit ang historical memory ng mamamayan sa korupsyon ay hindi basta-basta mabubura.

Sa international energy scene, nagbigay ng assurance ang Iran sa Pilipinas ng safe, unhindered passage para sa mga barkong Pilipino, kasama ang mga fuel shipments. Mahalaga ito dahil malaking bahagi ng fuel supply ng bansa ay mula sa Middle East. Kapag huminto ang daloy sa Straight of Hormuz, domino effect ang maaaring mangyari: taas-presyo ng langis, pamasahe, at pagkain. Sa kabila ng geopolitics, ang aksyon ng pamahalaan ay nagpakita ng strategic foresight, ngunit ang volatility ng sitwasyon ay nagpapaalala sa publiko na ang mga desisyon, lokal man o global, ay may malalim na epekto sa buhay ng bawat Pilipino.

Ang linggong ito ay nagpapaalala na sa politika, walang simpleng linya ng tama o mali. Ang sakripisyo, pananagutan, at moral authority ay palaging sinusubok ng public perception. Ang parehong lider ay maaaring parehong purihin at batikusin, ang parehong aksyon ay maaaring magdala ng tiwala o duda. Sa panahon ng krisis—mula sa ekonomiya, teritoryo, hanggang sa human rights—ang mamamayan ay laging naghahanap ng malinaw na lider na kumikilos hindi lamang para sa kapangyarihan kundi para sa tunay na kapakanan ng bayan.

Sa huli, Semana Santa ay hindi lamang panahon ng relihiyosong pagninilay. Ito rin ay panahon ng political reflection: sino nga ba ang tunay na naglilingkod, sino ang nagtatangkang manipulahin ang sakripisyo at moral authority para sa sariling kapangyarihan? Ang survey, ang viral videos, ang mga executive orders at operasyon ng gobyerno—lahat ay pahiwatig ng masalimuot na interplay ng pulitika, personal na interes, at pampublikong pananagutan.

Isang aral ang malinaw: ang mamamayan, sa bawat aksyon ng lider, ay hindi lamang tagamasid. Sila ang ultimate arbiter. Ang bawat desisyon, bawat mensahe, bawat executive order ay may epekto sa pananaw at tiwala ng publiko. Sa Semana Santa, habang pinagninilayan natin ang kahulugan ng sakripisyo, huwag nating kalimutan: ang tunay na kadakilaan ay hindi lamang nasusukat sa salita, kundi sa konkretong aksyon at resulta para sa kapwa.

At sa pagtatapos ng linggo, isang paalala: sa mundo ng politika, ang bawat hakbang ay may epekto, ang bawat salita ay may bigat, at ang bawat lider ay sinusubok—hindi lamang sa altar ng simbahan kundi sa mata ng mamamayan. Sa Holy Week na ito, ang tanong sa bawat Pilipino: sino ang tunay na naglilingkod, at sino ang namumulitika sa gitna ng sakripisyo at pananagutan?