“HULING LIWANAG NG ISANG MATRIARCH: ANG TAHAK NG PAGPANAW NI MOMMY INDAY AT ANG MGA LIHIM SA LIKOD NG PAMILYANG BARETO”

Isang malamig at mabigat na katahimikan ang bumalot sa mundo ng showbiz at sa puso ng sambayanang Pilipino nang pumutok ang balitang pumanaw na ang Bareto matriarch na si Estrella Castelo Bareto, mas kilala ng lahat bilang Mommy Inday. Sa edad na 89, sumakabilang-buhay ang haligi ng isa sa pinakakilalang pamilya sa industriya noong Huwebes ng gabi, Enero 29, 2026—isang petsang hindi agad mabubura sa alaala ng kanyang mga anak, apo, at ng publiko na matagal nang nasaksihan ang makulay ngunit masalimuot na kasaysayan ng angkan.

Unang yumanig sa social media ang simpleng mensahe ng anak na si JJ Bareto. Isang kandilang nakasindi sa gitna ng itim na background, tila sumisimbolo sa huling liwanag na iniwan ng isang ina. “Rest in peace Mom, I love you,” maikli ngunit punong-puno ng sakit at pagmamahal. Walang detalye, walang paliwanag—ngunit sapat na iyon upang magsimula ang sunod-sunod na tanong at haka-haka.

Kasunod nito, muling nadurog ang puso ng marami nang maglabas ng sariling pahayag ang aktres na si Claudine Bareto. Sa kanyang post, isang larawang kuha sa ospital—mag-ina, magkahawak ng kamay, tila magkaagapay sa huling laban. “Oh Mom 💔 Estrella Castelo Bareto January 29, 2026,” at ang pangakong binitiwan ng isang anak sa kanyang ina: “Mommy, we’re gonna be okay. I promise.” Mga salitang mabigat, mga salitang tila may tinatagong kwento sa likod ng kamera.

Ngunit bago pa man ang pormal na pagpanaw, may mga palatandaan na ang nalalapit na pamamaalam. Ilang araw bago ang trahedya, ibinahagi ni JJ ang larawan ni Mommy Inday sa ICU ng St. Luke’s Medical Center sa Taguig. Naka-blur ang mukha ng matriarch—isang desisyong lalong nagpasidhi sa misteryo ng kanyang kalagayan. Sa tabi niya, naroon ang mga anak, tahimik ngunit matatag. “Get well mom,” simpleng caption, may kasamang panalangin. Noon pa man, ramdam na ng publiko ang unti-unting paghina ng isang haligi.

Wala pang opisyal na pahayag tungkol sa eksaktong sanhi ng kanyang pagkamatay. Ngunit bumalik sa alaala ng marami ang panayam ni Claudine noong Setyembre 2024, kung saan inamin niyang may lupus ang kanyang ina—isang sakit na tahimik ngunit mapanganib, dahan-dahang inuubos ang lakas ng katawan. Mula noon, sunod-sunod na ang ulat ng pabalik-balik na pagpapa-ospital ni Mommy Inday sa mga huling buwan ng 2025. Tahimik ang pamilya, ngunit ang mga bakas ng pag-aalala ay malinaw sa bawat post.

Sino nga ba si Mommy Inday sa likod ng mga headline? Siya ang ina nina Claudine, Gretchen, Marjorie, JJ, Michelle, Gia, Joaquin, at ng yumaong si Mito Bareto. Siya ang sentro ng pamilya—minamahal, pinanghahawakan, at sa ilang pagkakataon, pinagmumulan ng mga sugat na hindi agad naghihilom. Hindi lingid sa publiko na ang pamilyang Bareto ay ilang dekada nang hinahabol ng intriga, alitan, at sigalot na madalas ay lantad sa mata ng madla.

Sa kabila nito, si Mommy Inday ang sinasabing tahimik na puwersa—ang ina na pilit pinagbubuklod ang mga pirasong minsang nagkawatak-watak. Kaya’t ang kanyang pagpanaw ay hindi lamang personal na pagkawala, kundi isang emosyonal na lindol na muling yumanig sa pundasyon ng pamilya.

Agad namang bumuhos ang pakikiramay mula sa mga netizens at kapwa artista. Mga mensahe ng pagdadalamhati, panalangin, at alaala ng isang inang minsang nasilayan sa likod ng camera—hindi palaging nagsasalita, ngunit ramdam ang presensya. Marami ang nagtatanong: magiging tulay kaya ang kanyang pagpanaw upang tuluyang maghilom ang mga sugat ng pamilya? O isa na naman itong kabanatang magbubukas ng mas malalim na misteryo at emosyon?

Sa ngayon, nananatiling tahimik ang kampo ng mga Bareto. Walang detalyeng inilalabas tungkol sa burol, walang pahayag hinggil sa huling sandali ni Mommy Inday. Isang katahimikan na mas mabigat pa sa ingay—isang katahimikan na puno ng luha, alaala, at mga salitang hindi na muling mabibigkas.

Sa pagpanaw ni Estrella “Mommy Inday” Bareto, nagsara ang isang yugto ng kasaysayan—ngunit nag-iwan ng maraming tanong. Sa likod ng kandilang unti-unting nauupos, nananatiling buhay ang alaala ng isang ina, isang matriarch, at isang babaeng ang impluwensya ay mananatili sa puso ng kanyang mga anak at sa mata ng sambayanang matagal nang nakasubaybay.

Sa huli, hindi lamang ito kwento ng kamatayan. Isa itong kwento ng pamilya, ng pagmamahal, ng sakit, at ng mga lihim na maaaring manatiling nakabaon—kasabay ng pagpanaw ng isang inang minsang naging ilaw ng tahanan.