Pinaka Pisikal Maglaro sa PBA… Ganito Na Pala Ngayon si Eric Menk

Dalawang laro, zero points. [musika] Ganito nagsimula ang karera ng lalaking magiging hari ng Barangay Ginebra. [musika] Binansagan siyang overrated fake Filipino at hindi raw pang PBA. Pero makalipas lang ang ilang taon, siya rin ang dudurog sa mga higante ng liga [musika] at magiging isa sa pinakakinatatakutan at pinakaminamahal na player sa kasaysayan ng Philippine Basketball.

Siya ang lalaking kayang ibuwis ang katawan para lang manalo. [musika] Kahit duguan at pilay, lalaban pa rin para sa Never Say Die. Pero sa likod ng MVP trophies at Championships, [musika] may kwento ng controversy, sakit at tahimik na pag-alis sa team na minahal niya. Paano naging alamat ang isang Phil na muntik ng palayasin sa bansa? [musika] Ito ang kwento ng buhay at alamat ni Eric Mk.

 Ipinanganak si Eric Conrad Mk [musika] noong August 24, 1974. Lumaki siya sa Michigan kasama ang kanyang ama na si Almenk at ina niyang si Lucia Padwa na isang Filipina mula Eastern Summer. Bata pa lang si Eric, basketball na agad ang mundo niya. Ang kanyang ama mismo ang nagturo sa kanya kung paano maglaro. Habang lumalaki, kitang-kita na ang kakaibang lakas at pagiging physical niya sa court.

 Hindi siya flashy player. [musika] Hindi siya yung puro dribble at highlights. Pero bawat banggaan, bawat rebound at bawat drive niya sa ilalim ramdam ng kalaban ang sakit. Naglaro siya sa Charlotte High School sa Michigan at doon siya nagsimulang makilala. Nakalaban pa niya noon si Chris Weber at nakapag-score siya ng 28 points laban sa future NBA star.

[musika] Pagkatapos ng high school, isang school lang ang nagbigay sa kanya ng scholarship, [musika] ang Lake Superior State University. Hindi siya top recruit noon pero doon niya pinatunayan ang kakayahan niya. Sa loob ng apat na taon. [musika] Naging pangunahing scorer at rebounder siya ng team hanggang manalo siya bilang Gac player of the year noong 1996.

Pagkatapos ng college, pangarap niyang makapasok sa NBA pero hindi siya napili. [musika] Kaya naglaro muna siya sa Denmark bilang import. Doon nagsimula ang professional career niya habang nasa Europe siya. Isang email mula sa kanyang ama ang nagbago ng buhay niya. [musika] Sinabihan siya tungkol sa PBA at kung gaano kasikat ang basketball sa Pilipinas.

>> [musika] >> Pero bago po ang lahat, baka pwedeng pa-like muna ang video na ito. [musika] Isang simpleng click lang pero malaking tulong yan sa aming mga content creators [musika] para makagawa pa ng mga kwentong gaya nito. Maraming salamat po dahil may dugong Pilipino siya mula sa kanyang ina.

 Nagkaroon siya ng pagkakataong subukan ang kapalaran sa bansang iyon. Noong 1997, dumating siya sa Pilipinas para mag-try out sa Tanduay sa PBL [musika] at halos agad-agad niyang dinomina ang liga. Rookie pa lang siya pero parang beterano na maglaro. Malakas sa ilalim, matindi sa rebound [musika] at halos hindi matulak sa pwesto. Sunod-sunod ang kanyang awards rookie of the year MVP at Championships.

 [musika] Tatlong sunod-sunod na MVP sa PBL ang napanalunan niya kaya naging obvious na handa na siya para sa PBA. [musika] Noong 1999, direktang inakyat si Eric Menk ng Tanduay papuntang PBA bilang direct Hire. Malaki agad ang expectation sa kanya [musika] pero ang hindi alam ng marami, bangungot ang naging simula niya sa liga.

 Sa unang dalawang laro niya, zero points siya. >> [musika] >> Para sa isang player na galing sa pagiging MVP ng amature League, sobrang nakakahiya iyon. Binatikos siya ng media, tinawag siyang overrated. Sinabi ng ibang fans na hindi niya kaya ang tunay na laro sa PBA. At dahil [musika] Phil am siya, lalo siyang naging target ng criticism.

 Pero doon nagsimulang mabuo ang tunay na major pain. Hindi siya sumuko. [musika] Nag-adjust siya sa sobrang physical na laro ng PBA. Nong third game niya, bigla siyang sumabog at nagsimulang mag-dominate gabi-gabi. Natapos niya ang rookie season na may average na mahigit 20 points at halos 13 rebounds kada laro.

 Mula sa player na bina-bash dahil sa zero points, naging isa siya sa pinakadominante agad sa buong liga. Doon din nagsimula ang matinding rivalry niya kay Asita Olava. [musika] Pareho silang filam, parehong malalaki, parehong physical. Tuwing naglalaban sila parang gyera sa court, tulakan, sikuhan, banggaan, walang umaatras.

 Para sa maraming fans, [musika] sila ang nagbigay buhay sa ira ng mga bruing bigman sa PBA. Pero habang sumisikat siya, [musika] isang malaking kontrobersya ang sumabog sa buong bansa, ang Phil Sham Controversy. Maraming Philam players noon ang iniimbestigahan kung tunay ba silang Pilipino. Nasama si Eric Mk sa issue at nasuspend siya ng indefinite habang inaayos ang kanyang dokumento.

 [musika] Para sa kanya, sobrang sakit noon dahil kasagsagan na sana ng kanyang career. Pakiramdam niya noon parang ayaw siyang tanggapin ng bansang gusto niyang ipaglaban. [musika] Umabot pa sa punto na gusto na niyang umalis ng Pilipinas. Pero matapos ang mahigit isang taon ng pag-aayos ng papeles, tuluyan siyang na-clear ng DOJ [musika] at Bureau of Immigration.

Napatunayan na tunay na Pilipina ang kanyang ina at legal siyang Filipino citizen. Pagbalik niya sa court, [musika] mas naging mabagsik siya. At noong 2001, nangyari ang trade na nagbago sa buong career niya [musika] na trade siya sa Barangay Ginebra. Para sa maraming fans, don talaga ipinanganak ang alamat ni Eric Mk.

 Sa Ginebra, hindi lang siya naging star player, naging simbolo siya ng never say die. [musika] Habang sina Mark Cagyoa at JJ Helterbrand ang nagbibigay ng bilis at excitement sa labas, si Mink naman ang halimaw sa ilalim. Siya ang [musika] pader, siya ang muscle, siya ang player na handang ibuwis ang katawan para lang manalo.

 Noong 2004 at 2005, naabot niya ang rurok ng kanyang career. [musika] Pinangunahan niya ang hinebra sa backto-back championships at nanalo siya bilang PBA MVP. [musika] Isa sa pinaka-iconic niyang performance ay noong 2005 Philippine Cup finals laban sa talk and text at sa mortal niyang rival na si Aslava. Sa harap ng mahigit ling fans sa Araneta, nagtala siya ng 39 points at 19 rebounds para ibigay ang kampeonato sa Ginebra.

 Para sa maraming fans, [musika] iyun ang peck ng major pain era. Hindi rin makakalimutan ng fans ang kanyang 44 points at 17 rebounds laban sa San Miguel. Isa iyon sa pinakabrutal na performance ng isang local big man sa kasaysayan ng PBA. [musika] Sa bawat laro niya parang gyera talaga. Kahit duguan, sugatan o pilay, tuloy pa rin siya sa laban.

 Kaya mahal na mahal siya ng Ginebra fans dahil siya mismo ang naging embodiment ng Never Say Die. [musika] Pero syempre, habang dumarami ang fans niya, dumarami rin ang haters. [musika] Marami ang nagsasabing marumi siyang maglaro dahil sa sobrang physical niya. Madalas siyang masangkot sa tulacan at matitinding banggaan. Pero para sa mga team at coaches [musika] niya, hindi siya marumi.

 Matigas lang talaga siyang competitor. Sa kabila ng lahat ng tagumpay niya sa PBA, [musika] isa sa pinakamasakit na ala-ala niya ay nangyari sa national team. Noong 2002 Asian Game sa South Korea, muntik ng makapasok ang Pilipinas sa gold medal game. Pero sa huling segundo, tinamaan ng game winning 3 ang Korea laban sa Pilipinas.

 Inamin mismo ni Eric Mk na iyon ang pinakamasakit na pagkatalo sa buong basketball career niya. Habang tumatagal, [musika] nagsimula ng bumigay ang katawan niya dahil sa sobrang physical niyang laro. Sunod-sunod ang injuries at noong 2012, dumating ang isa sa pinakamasakit na chapter ng buhay niya. Matapos ang ling taon ng katapatan sa Ginebra, unti-unti siyang nawala sa rotasyon hanggang hindi na siya isinama sa active roster.

 Inalok siya ng coaching role pero tinanggihan niya dahil pakiramdam niya kaya pa niyang maglaro para sa isang player na ibinigay ang puso, dugo at katawan niya sa team. Sobrang sakit ng naging ending niya sa hinebra. [musika] Tahimik siyang umalis at naglaro pa sa ibang teams tulad ng Global Port at Alaska [musika] bago tuluyang magretiro noong 2017.

Pagkatapos ng basketball, bumalik siya sa America kasama ang kanyang pamilya at doon nagsimula ng bagong buhay sa Florida. Nag-aral siyang muli [musika] at nagtapos ng Master’s Degree in Sports Administration habang naging [musika] coach, podcaster at content creator tungkol sa basketball at sa kanyang buhay sa PBA.

 At hanggang ngayon, kapag pinag-uusapan ang pinakamatitinding big men sa kasaysayan ng Philippine Basketball, hindi mawawala ang pangalan ni Eric Menk. Isang mandirigma na ibinigay ang lahat para sa laro [musika] sa team at sa fans.