Tabak sa Gitna ng Pulitika: Gabing Nagbunyag ng Lamat sa Alyansang Marcos-Duterte

Isang matiim na gabi, puno ng tensyon, sigawan, at hindi mabilang na mga katanungan. Ang Pilipinas ay tila nasa pelikula, ngunit hindi ito gawa-gawa. Sa kalagitnaan ng gabing nagbabaga, naganap ang isang drama na hindi mo aakalain.

Ito ba ang simula ng mas matinding labanan sa pulitika, kung akala mo alam mo na ang lahat patungkol sa hidwaan ng Marcos at Duterte? Maghintay ka. Ang kwentong ito ay mas komplikado, mas nakakaakit, at tila mas nakakagimbal. Parang katuparan ng mga propesiya ng pagkakahati-hati.

“Huwag ninyong akalain na ako’y pumarito upang magdala ng kapayapaan sa lupa. Hindi kapayapaan ang dala ko, kundi tabak.” – Mateo 10:34.

Ito na ba ang tabak na tuluyang maghihiwa sa pulitika ng Pilipinas? Ang pangyayari noong Nobyembre 23 ay hindi simpleng press briefing lamang. Isa itong yugto na nagbunyag ng malalalim na sugat sa pamahalaan. Isang gabi na nagpapaalala: sa pulitika, walang permanenteng kaibigan, at walang sinisino ang paghahati.

“Ah, gusto ba makakipag-reconcile ang iyong dating kaalyado sa iyo? Yan ba ay may katotohanan?” tanong ng media.

“No. I’ve not received any requests for a sitdown or any meeting with President Marcos. Ah, I have no ill feelings with him. I have problems with his performance as president.” – tugon ni Vice President Sarah Duterte.

Nagsimula ang lahat nang magpatawag ng midnight press briefing ang Office of the Vice President. Si Zulay Lopez, Chief of Staff ng OVP, ay nakaharap sa camera. Mula sa kanyang detention facility, ang paligid ay madilim, tila simbolo ng sitwasyon. Hawak ng takot at galit, sinabi niya:

“Wala ng batas sa bansang ito,” habang inalala kung paano diumano’y pinasok ng siyam na katao ang kanyang kwarto at sinukang kunin siya nang walang tamang proseso. Tinanggalan pa siya at ang kanyang assistant ng cellphone—parang eksena sa isang diktatorya.

Ngunit ang tanong: sino ang nasa likod ng kautusang ito? Sino ang nakinabang sa ganitong paggigipit? Sa ganitong kaguluhan, naaalala natin ang sinabi sa Bibliya: “Ang bawat kaharian na nahahati laban sa kanyang sarili ay mawawasak.” – Mateo 12:25.

Habang si Lopez ay nagpapatuloy sa kanyang paliwanag, bigla na lang lumitaw si Vice President Sarah Duterte sa Zoom call. Ito ang sandaling nagbago ang tono ng briefing. Kilala sa kanyang matapang na personalidad, hindi niya nakayanan ang kanyang galit:

“Hindi ko papayagang ganito na lang ang mangyari,” sambit niya, habang si Lopez ay umiiyak sa background.

Sa gitna ng briefing, hindi lang si Lopez ang naglabas ng hinaing. Si Duterte ay nagbitaw ng mga salitang laban kay Pangulong Ferdinand Marcos Jr., kay First Lady Lisa Araneta Marcos, at kay House Speaker Martin Romualdez.

“Sinungaling,” sambit niya tungkol sa pangulo, kasabay ng patutsada sa pangakong Php20 kada kilo ng bigas na hindi natupad. Sinabi rin niya na si Romualdez ay “hindi mananalo bilang pangulo dahil walang boboto sa kanya.”

Ngunit ang pinaka-nakagigimbal ay ang kanyang rebelasyon: sinabi ni Duterte na kung siya’y mapapatay, inutusan niya ang isang assassin na tapusin ang buhay ng pangulo at ng First Lady, gayundin si Romualdez. Parang eksena sa pelikula, ngunit ito ay tunay na naganap. Tila nagiging totoo ang sinabi ng Bibliya: ang kapatid ay magkakanulo, at ang mga anak ay maghihimagsik laban sa kanilang mga magulang—Mateo 10:21.

Habang tuloy-tuloy ang pagbatiko ni Duterte, si Lopez ay maririnig pa rin sa background at kalaunan ay nagsusuka. Sa tensyon ng gabi, tumayo si Duterte at iniwan ang briefing upang humingi ng ambulansya. Sa oras na iyon, tila sumabog ang manipis na duda tungkol sa alyansa ng Duterte at Marcos.

Ang relasyon na minsang inakala ng marami na matatag ay nagpakita ng bitak. Kung totoo ang propesiya, ano ang mangyayari sa ating bansa?

Hindi nagtatapos dito ang kwento. Dinala si Lopez sa ospital matapos mawalan ng malay. Dinala muna siya sa Veteran’s Memorial Medical Center, ngunit kalaunan ay inilipat sa St. Luke’s Medical Center sa Quezon City, kasama si Duterte habang inaalagaan ang kanyang tauhan. Ngunit kahit sa kalagitnaan ng pag-aalaga, ang mga salitang binitawan ni Duterte ay nag-iwan ng tanong: may kapatawaran ba ang ganitong galit, o tuloy na bang magkawatak-watak ang kanilang kampo?

Sino ang tunay na biktima? Si Lopez, na sumasagisag sa isang sistema ng pulitika na puno ng tensyon at kaguluhan? Si Duterte, na tila hindi mapigilan ang kanyang damdamin? O tayo mismo, mga Pilipino, na nanonood sa pagbagsak ng pagkakaisa ng liderato?

Ang gabing iyon ay puno ng luha, sigawan, at pagbabanta. Ngunit tandaan: pa lang ito ang simula ng mas malaking kwento. Tulad ng sinabi sa Bibliya, magkakaroon ng digmaan at lingawngaw ng digmaan, ngunit ang wakas ay hindi pa darating – Mateo 24:6.

Ang tanong ngayon: ano ang susunod na kabanata sa teleserye ng pulitika sa Pilipinas? Sino ang makikinabang? Sino ang malulugi? Ang tabak ay nakaamba. Sino ang tatamaan? Sino ang matitira?

Sa gitna ng kaguluhan, bumabalik tayo sa isa sa pinakamakapangyarihang pahayag ng Bibliya tungkol sa pagkakahati: “Kung ang isang kaharian ay nagkakabahabahagi laban sa kanyang sarili, ang kahariang iyon ay hindi magtatagal.” – Marcus 3:24.

Ang eksenang iyon, noong gabing iyon, ay salamin ng realidad. Ang pagkakahati-hati ng pamahalaan ay hindi lamang isyu ng mga lider; ito ay may epekto sa bawat Pilipino. Sa bawat insulto, bintang, at pagbabantang inilalabas sa media, sino ang tunay na nagdurusa? Ikaw? Tayong lahat?

Sapagkat, tulad ng Mateo 15:4, “Kung ang bulag ay papatnubayan ang bulag, kapos sila, mahuhulog sa hukay.” Ang mga lider na dapat sanang manguna sa pagkakaisa ay tila naliligaw, dala ng kani-kanilang personal na agenda. Ngunit habang pinag-uusapan natin ito, napapansin mo ba kung paano tayo hinihila sa gitna ng usapin? Hindi mo namamalayan, ngunit mas malalim ang sitwasyong ito kaysa sa inaakala mo.

Balikan natin ang eksena: si Zulay Lopez, umiiyak, halos hindi makapagsalita. Si Vice President Duterte, galit na galit, humaharap sa camera, nagbitaw ng mga salitang nagpapalalim sa lamat ng relasyon nila kay Pangulong Marcos. Napakatensiyonado. Parang hindi na maitatama.

Ngunit ito ba ang punto kung saan dapat mawalan tayo ng pag-asa? Hindi. Bagaman ang pagkakahati-hati ay malalim, may liwanag pa rin. Ayon sa 1 Corinto 14:33, “Ang Diyos ay hindi Diyos ng kaguluhan kundi ng kapayapaan.”

Posible pa bang magkaroon ng reconciliation, o mas pipiliin nilang ipagpatuloy ang labanan? At ikaw bilang tagasubaybay, anong bahagi ang ginagampanan mo? Tumutulong ka ba upang maibsan ang tensyon, o nagiging bahagi ka ng problema?

Ang pulitika ay maaaring maghati, ngunit ang pananampalataya ay may kapangyarihang magbuklod. Tandaan ang sinabi ni Hesus: “Ang sinumang walang kasalanan sa inyo ang siyang unang lumato” – Juan 8:7. Bago husgahan ang liderato, tanungin natin ang ating sarili: paano tayo tumutulong sa pagkakaisa? Gumagawa ba tayo ng paraan upang mapabuti ang komunidad? Nagdarasal ba tayo para sa bayan?

Ang gabing iyon ay paunang hudyat ng mas malaking pagbabago sa pulitika ng Pilipinas. Ngunit tandaan, ito pa lang ang simula. Ang mga salita, galaw, at desisyon ng mga lider ay bahagi lamang ng mas malaking kwento—kwento na unti-unti nating natutuklasan.

May pag-asa pa ba sa pagkakaisa? Ito ba ang tuluyang pagbagsak ng alyansang dati ay inaakala nating matibay? Ayon sa Awit 46:1, “Ang Diyos ang ating kanlungan at kalakasan, handang saklaban sa oras ng kagipitan.”

Habang tinutunghayan natin ang mga susunod na kabanata ng hidwaang ito, tanungin natin ang ating sarili: “Ikaw, anong bahagi ang ginagampanan mo sa kwento ng bansang ito?” Sapagkat kahit na tila tapos na ang kwento, nagkakamali ka. Ang tunay na labanan ay hindi pa nagsisimula.

Abangan ang susunod na yugto, kung saan ang nakaraan, kasalukuyan, at hinaharap ay magtatagpo. At ikaw, na hindi mo namamalayan, ay bahagi pala nito.

Purihin ang ating Panginoong Diyos. Manalangin tayo:

Ama naming makapangyarihan sa lahat, kami po’y nagkakaisa sa panalangin. Ang aming bansa ay nasa gitna ng kaguluhan. Tulungan niyo po kami, Panginoon, na magkaroon ng pagkakaisa, at nawa’y maging instrumento kami ng kapayapaan. Gabayan po ninyo ang aming mga lider upang magampanan nila ang kanilang tungkulin para sa bayan. Patnubayan po ninyo ang mga tunay na biktima, at bigyan kami ng hustisya, proteksyon, at gabay. Pinupuri po namin kayo at salamat sa pagdinig ng aming panalangin, sa matamis na pangalan ni Hesus, Amen.