“Pabahay para sa Pilipino: Ang Sensasyong Proyekto ni Pangulong Bongbong Marcos”

Mga kabunyog, yumanig ang balita sa buong Pilipinas. Hindi ito tungkol sa politika lamang, hindi ito tungkol sa intriga sa social media. Ito ay kwento ng pag-asa, pagbabago, at kinabukasan ng ating mga kababayan. Sa gitna ng mga kontrobersiya, sa gitna ng galit at komento, may isang proyekto ang namumukod-tangi: ang Expanded Pambansang Pabahay para sa Pilipino 4PH Program sa ilalim ni Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr..

Isang malaking sorpresa sa publiko, pati na sa mga matitinding Duterte supporters—oo, mga DDS, mga sangkay—ang ginawa ni Pangulong BBM sa Occidental Mindoro. 75 mahihirap na pamilya ang unang nakatanggap ng desenteng bagong tahanan. Ito ay hindi lamang simpleng bahay; ito ay modernong tirahan, may parking area, maayos na layout, at world-class na disenyo. Para sa mga kabahayan, ito ay simbolo ng dignidad at bagong simula.

Marami sa atin ang nakaranas ng matagal na paghihintay. Alalahanin natin ang Yolanda housing project na natapos lamang sa termino ni Noynoy Aquino, at ang mga proyekto ni Pangulong Duterte na maraming naantala. Ngunit sa administrasyon ni BBM, natapos at naayos ang mga pabahay na matagal nang nakatengga.

Tingnan natin ang Caloocan City, halimbawa. Housing projects na matagal nang naantala—isang dekada ang nakalipas—ay pabilisin at tatapusin sa ilalim ng direktiba ni Pangulong Marcos. Humigit-kumulang 5,000 indibidwal ang makikinabang sa tatlong proyektong inaprubahan noon 2014–2015. Ito ay hindi biro. Ang bawat unit ay may layuning magbigay ng maayos at dignidad na tirahan, hindi lamang basta shelter, kundi tahanan na may kaakibat na pangarap para sa pamilya.

Hindi lang ito limitado sa Occidental Mindoro o Caloocan. Sa Davao City, Bacoor, Cavite, at iba pang lungsod, patuloy ang pagtatayo ng mga modernong bahay. Ang mga proyektong ito ay hindi puro propaganda; ito ay konkretong aksyon na naaabot ng ordinaryong Pilipino.

Ngunit huwag tayong magkamali, mga sangkay. Ang 4PH Program ay hindi libre sa lahat. Oo, may bayad, ngunit ito ay napakababa, abot-kaya ng mahihirap, hindi katulad ng presyo ng pribadong bahay sa merkado. Ang layunin ay maipamahagi ang karapatang magkaroon ng sariling tahanan, habang pinapahalagahan ng mga benepisyaryo ang kanilang sariling investment. Sa ganitong paraan, natututo rin ang bawat Pilipino na ang sariling bahay ay may responsibilidad at dignidad.

Tingnan natin ang epekto sa komunidad. Ang mga benepisyaryo, na dating nakatira sa dilapidated at delikadong bahay, ngayon ay may tirahan na ligtas, moderno, at kaaya-ayang pamumuhay. Sa bawat unit, may pag-asa para sa edukasyon ng mga anak, seguridad ng pamilya, at kabuhayan. Hindi lamang pisikal na bahay ang naibigay; ito ay simbolo ng pagbangon ng komunidad mula sa kahirapan.

May mga nagtatanong: Bakit hindi ito nagawa ng naunang administrasyon? Bakit matagal nang naantala ang mga proyekto? Ang sagot ay malinaw: kakulangan sa koordinasyon, administratibong kahinaan, at mabagal na implementasyon. Ngunit sa pamumuno ni BBM, ang mga proyektong naantala ay ibinuhay muli, ang mga plano ay pabilisin, at ang mga pamilya ay natulungan.

Marami ang natuwa at nagkomento sa social media. May ilan na nagsabing “Libre ba ito?” Tama, hindi ito ganap na libre, ngunit sa abot-kayang halaga, ang benepisyo ay napakalaking oportunidad para sa mahihirap na magkaroon ng sariling tahanan. May mga nagtatanong din tungkol sa condo-style units sa Metro Manila, at oo, may plano rin para sa urbanized areas, upang matugunan ang limitadong espasyo at dumaraming populasyon.

Ngunit higit sa lahat, mga sangkay, ang BBM administration ay nagpakita ng konkretong aksyon. Hindi lamang promises o rhetoric; may resulta na nakikita sa lupa, sa mga komunidad na may bagong bahay, sa mga pamilya na nakangiti sa harap ng kanilang bagong pintuan, sa mga bata na may maayos na silid-aralan sa loob ng kanilang sariling tahanan.

Isang espesyal na pagbibigay-pugay ay sa Department of Human Settlements and Urban Development, kasama ang local officials tulad ni Governor Gadiano ng Occidental Mindoro, na nagsilbing katuwang sa turnover ceremonies. Ang pagtutulungan ng pambansa at lokal na pamahalaan ay nagpakita ng epektibong implementasyon, na nagbibigay inspirasyon sa ibang lugar sa bansa.

Ang ganitong proyekto ay hindi lamang tungkol sa materyal na aspeto, kundi sa pagpapalakas ng moral at dignidad ng bawat Pilipino. Sa bawat unit, may kasamang pag-asa, seguridad, at kinabukasan. Ang Pilipinas, sa ilalim ng Marcos administration, ay patuloy na nagpapakita ng kakayahan na tugunan ang pangangailangan ng mahihirap, habang binabalanse ang sustainability at kalidad ng pamumuhay.

Mga kabunyog, ito ang kwento ng pagbangon ng Pilipino sa housing crisis. Ito ang senyales na kahit sa gitna ng kahirapan, may lider na handang pabilisin, tapusin, at paunlarin ang mga proyekto. Ang mga nagulat, ang mga natuwa, at ang mga nambabatikos, lahat ay nakikita ngayon ang resulta sa lupa: tahanan para sa Pilipino, pag-asa para sa pamilya, at dignidad para sa mahihirap.

Sa pagtatapos, ang mahalagang aral ay malinaw: ang tunay na pamumuno ay nasusukat hindi sa salita, kundi sa gawa. Ang Expanded Pambansang Pabahay para sa Pilipino 4PH Program ay patunay na ang Pangulong Bongbong Marcos ay hindi natatakot harapin ang nakaraang kakulangan at tapusin ang mga proyektong matagal nang naantala.

Mga sangkay, tandaan natin: ang bawat bahay na naibigay, bawat pamilya na natulungan, ay simbolo ng pag-asa, progreso, at pagbabago. Hindi ito puro politika; ito ay konkretong aksyon para sa Pilipino. Sa ganitong paraan, ang ating bansa ay unti-unting nakakaangat, mula sa kahirapan tungo sa maayos at dignified na pamumuhay.

Ang Balita ay malinaw, ang epekto ay nadarama, at ang mensahe ay simple: ang tunay na pagbabago ay dumarating sa pamamagitan ng konkretong aksyon at dedikasyon sa bayan, hindi lamang sa salita o social media hype.

Ito ang Pabahay para sa Pilipino—isang kwento ng pag-asa, modernong solusyon, at pangarap na natutupad sa ilalim ng administrasyon ni Pangulong Bongbong Marcos.