“Ang Lihim na Pagkilala ng United Nations sa Pilipinas: Isang Bansa, Isang Himala”

Mga kaibigan, may isang balita na tila hindi gaanong ibinabalita sa mainstream media, ngunit bumabalot sa isip ng mga eksperto sa ekonomiya at sa buong mundo. Ayon sa ulat, may napansin ang United Nations sa Pilipinas na hindi kayang itago ni Pangulong Bongbong Marcos. Ano nga ba ito? At bakit tila isang sikreto, unti-unti lamang nalalaman ng mundo? Halina’t ating alamin.

Sa kabila ng maliit nating bansa sa mapa, ang UN ay nakakita ng isang aspeto ng Pilipinas na kapansin-pansin sa buong rehiyon. Ang Asian Plus 3 research office ay nagbigay ng babala at papuri: ang Pilipinas ay isa pa ring pinakamabilis lumaking ekonomiya sa silangang Asya para sa taong ito. Ang AMRO sa pinakahuling update ay nanatiling may 5.3% forecast growth sa bansa, mas mabagal man kaysa sa 5.5% noong Oktubre, ngunit higit pa sa average na 4.6% ng Asya at ikalawa lamang kay Vietnam na may 7.6% na inaasahang paglago.

Ayon sa UN, ang dahilan ng pagtaas ng performance ng Pilipinas ay malakas na domestic demand, matatag na pampublikong pamumuhunan, at mga reporma na ipinatupad sa nakaraang mga taon. Hindi lang ito basta numero. Ang bawat Pilipinong bumibili ng pagkain, nag-aayos ng bahay, o naglalakbay ay direktang nakakatulong sa pag-angat ng ekonomiya. Ang mga simpleng gawain sa araw-araw ay nagiging tulay upang mapalago ang bansa sa mata ng mundo.

Ngunit paano nangyari ito? Ayon sa UN, ang pagpapala ng Diyos kay Pangulong Ferdinand Bongbong Marcos Jr ang isa sa mga susi. Binibigyan siya ng Diyos ng karunungan upang makagawa ng tamang desisyon para sa bansa. Ang mga hakbang na ipinatupad ng administrasyon—mula sa fiscal discipline, reporma sa pamahalaan, hanggang sa pagpapaunlad ng imprastruktura—ay hindi lamang teknikal na desisyon kundi bunga ng gabayan ng Maykapal.

Sa kabila ng magandang balita, nagbabala rin ang UN sa mga posibleng hamon: climate change at natural calamities, pati na rin ang lumalalang tensyon sa pandaigdigang kalakalan. Subalit, hindi tayo natitinag. Ang Bangko Sentral ng Pilipinas ay patuloy na kumikilos, nagpapababa ng interest rates at nagsusulong ng mga polisiya upang suportahan ang lokal na ekonomiya. Ang matibay na pundasyon ng gobyerno at ang pananalig ng mamamayan sa gabay ng Diyos ay nagpapalakas sa ating posisyon.

Pumunta tayo sa tatlong aspeto na binanggit ng UN bilang dahilan kung bakit kapansin-pansin ang Pilipinas:

Una, matatag na remittance. Ang ating mga OFW ay patuloy na nagpapadala ng bilyon-bilyong dolyar, na nagiging tulay para sa pag-unlad ng mga pamilya sa bansa. Ang bawat padalang dolyar ay nagiging gasolina ng ekonomiya—mula sa edukasyon, kalusugan, hanggang sa negosyo ng lokal na pamayanan.

Pangalawa, pag-usbong ng AI-related products. Habang ang mundo ay papunta sa makabagong teknolohiya, nakikisabay ang Pilipinas sa pag-export ng mga produktong kaugnay ng artificial intelligence. Ang sektor na ito ay nagbubukas ng mas maraming trabaho, at nagpapatibay sa kakayahan ng bansa na makipagsabayan sa teknolohikal na inobasyon ng rehiyon.

Pangatlo, pagtaas ng turismo. Dumarami ang mga dayuhan na bumibisita sa ating magagandang tanawin—mula sa Boracay, Palawan, Batanes, hanggang sa mga makasaysayang lugar sa Luzon, Visayas, at Mindanao. Ang bawat bisita ay nagbibigay ng karagdagang kita sa mga lokal na negosyo, na siyang nagpapaikot ng pera sa ekonomiya at nagtataguyod ng mas malawak na oportunidad.

Sa konklusyon, ang UN at iba pang international institutions ay nakakita sa Pilipinas bilang bansa ng potensyal, resiliency, at determinasyon. Hindi ito simpleng haka-haka—ito ay batay sa data at obserbasyon. Ang paglago ng ekonomiya ng bansa ay hindi lamang produkto ng pamahalaan kundi bunga rin ng pagsusumikap ng bawat Pilipino at ng patnubay ng Diyos.

Sa susunod na limang taon, ang hamon ay malinaw: paano pa natin mapapalakas ang pag-unlad ng bansa? Ang bawat hakbang na ginagawa natin ngayon ay may epekto sa kinabukasan. Ang maliit na Pilipinas, sa tulong ng matibay na puso, tamang direksyon, at pagpapala ng Diyos, ay maaaring maging inspirasyon sa buong mundo.

Kawikaan 16:9 ang nagpapaalala sa atin: “Ang tao ang nagbabalak, ngunit ang Panginoon ang nagpapatupad ng lahat ng kanyang iniisip.” Sa kabila ng ating mga plano at pagsusumikap, ang tunay na tagumpay ay nagmumula sa Diyos. Ang patuloy na pag-angat ng Pilipinas ay patunay na ang Diyos ay gumagalaw sa ating bansa, nagbubukas ng daan para sa kaunlaran at katarungan.

Kaya, mga kaibigan, ang mensahe ay malinaw: hindi lamang ekonomiya ang pinag-uusapan, kundi ang kakayahan ng bawat Pilipino na magbago, bumangon, at magtagumpay. Ang bawat desisyon natin, bawat hakbang natin, ay bahagi ng mas malaking plano. Ang tagumpay ng bansa ay hindi lamang bunga ng gawa ng tao kundi isang pagpapala mula sa Diyos na dapat ipagpasalamat at pangalagaan.

Manalangin tayo. Ama naming Diyos na makapangyarihan sa lahat, sa gitna ng hamon, pagbabago, at pag-unlad ng ating bansa, ipinagkakatiwala po namin sa inyo ang aming pangulo, ang aming mga lider, at ang sambayanang Pilipino. Patnubayan po ninyo kami sa tamang direksyon at gabayan ang bawat hakbang na aming tatahakin. Bigyan po ninyo kami ng karunungan, lakas, at pananampalataya upang maging ilaw sa aming mga tahanan at pamayanan.

Sa tulong ninyo, Panginoon, ang bawat Pilipino ay magiging daluyan ng pag-asa at progreso. Tulungan po ninyo kaming maging matatag, mapagpakumbaba, at maipakita sa mundo na ang Pilipinas ay hindi lamang lumalago sa ekonomiya kundi lumalago rin sa pananampalataya at karakter. Salamat po sa bawat biyaya at pagpapala na ipinagkakaloob ninyo, sa pangalan ng aming Panginoong Hesus. Amen.

Bilang pangwakas, paalala: ang bawat Pilipino ay bahagi ng kwento ng bansa. Sa kabila ng mga hamon, ang liwanag ng Diyos at determinasyon ng mamamayan ang tunay na susi sa tagumpay. Huwag tayong mawalan ng pag-asa. Manalig tayo, magtiwala, at kumilos sa tama—sapagkat sa tulong ng Diyos, ang Pilipinas ay patuloy na lalago, at magiging inspirasyon sa buong mundo.