Tahimik ngunit Makapangyarihan: Ang Pag-angat ng Pilipinas sa Panahon ng Pagbabago

Mga kababayan, sa gitna ng mabilis at pabago-bagong mundo, may isang bansa sa Timog-Silangang Asya na tahimik ngunit matatag ang kilos. Ang bansang ito ay ang Pilipinas, at sa ilalim ng administrasyon ni Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr., unti-unting lumalakas ang kanyang presensya sa pandaigdigang entablado.

Habang maraming bansa ang gumagawa ng ingay, puro salita at promosyon lamang, ang Pilipinas ay gumagalaw sa tahimik ngunit tiyak na paraan. Ang resulta? Ang World Bank, ang IMF, at iba pang malalaking pandaigdigang institusyon ay nakatingin sa Pilipinas. Hindi dahil sa tsismis, hindi rin dahil sa palakasan ng salita—kundi dahil sa datos, patunay, at malinaw na diskarte.

Tingnan natin ang datos: Ang Pilipinas ay isa sa may pinakamataas na internet penetration rate sa Southeast Asia, ngunit karamihan sa mga kababayan natin ay mababa ang kita. Sa ilalim ng administrasyon ngayon, pinili ng gobyerno na mamuhunan sa telecommunications at digital infrastructure. Pumalo ang investment sa 6 hanggang 7 bilyong dolyar sa loob ng dalawang taon, at sinusuportahan pa ito ng karagdagang 700 milyong dolyar mula sa World Bank para sa isang pambansang fiber backbone. Isang “superhighway” para sa impormasyon, libre at bukas sa bawat Pilipino.

Ito ang dahilan kung bakit tahimik ngunit malakas ang kilos ng Pangulo. Ang tahimik na lider ay hindi nangangahulugang walang aksyon. Sa likod ng kamera, nagbubuo siya ng mga estratehiya na nagpapalakas sa ekonomiya, nagpapataas ng investor confidence, at nagpapalawak ng mga oportunidad para sa bawat Pilipino. Ang Pilipinas ay hindi lamang basta third world country; isa na itong bansa na binabantayan ng buong mundo.

Sa kamakailang Philippine-Korea Business Forum, malinaw na ipinakita ang diskarte ng Pilipinas: pagpapalakas ng ekonomiya, pag-expand ng kalakalan, at pag-secure ng supply chains sa rehiyon. Kasabay nito, tinutulak ang suporta sa micro, small, and medium enterprises, pagpapalakas ng food security, at pagtaas ng agricultural productivity. Ang bawat hakbang ay may plano, may direksyon, at may layunin—hindi basta-basta.

Ngunit kaibigan, sa likod ng lahat ng proyektong ito at makabagong desisyon, may isang mas dakilang dimensyon ng tagumpay: ang puso. Ang totoong pag-angat ay hindi nasusukat lamang sa GDP, foreign investments, o economic corridors. Ito ay nasusukat sa pananampalataya at sa pagkakaroon ng puso na nakaangkla sa Panginoong Hesus.

Sapagkat sa kabila ng pag-unlad ng bansa, patuloy pa rin ang global crisis—taas ng presyo ng langis, inflation, geopolitical tensions, at pandemya. Ngunit ang ating Panginoon ay katiyakan sa gitna ng lahat ng kawalan ng katiyakan. Siya ang tunay na kayamanan, ang hindi nawawala, hindi nananakaw, at hindi naapektuhan ng pandaigdigang krisis.

Mateo 6:21 ang nagsasabi:

“Sapagkat kung saan naroroon ang iyong kayamanan, naroroon din ang iyong puso.”

Ang tanong sa atin ngayon: Habang umuunlad ang bansa, nasaan ang puso natin? Nasa kayamanan ba ng mundo, sa materyal na bagay, o sa walang hanggang kayamanan ng Diyos?

Sa bawat hakbang ng administrasyon, ipinapakita na ang tunay na pag-angat ay nakikita sa kombinasyon ng diskarte, trabaho, at tiwala sa Diyos. Hindi ito tungkol sa headlines ng media, hindi sa ingay o reklamo, kundi sa matibay na pundasyon na itinatayo para sa susunod na henerasyon. Ang Pilipinas ay dahan-dahang tumataas, ngunit may tiyak na direksyon, at ang pandaigdigang atensyon ay patunay ng potensyal na tagumpay.

Ngunit kaibigan, ang tagumpay sa mundo ay hindi kabuuan ng tagumpay ng isang tao. Ang tunay na “upper class status” ay hindi nasusukat sa kita, investments, o foreign reserves, kundi sa paglago ng puso sa biyaya at awa ng Panginoong Hesus. Kapag lumalag tayo sa espirituwal na dimensyon, doon natin nararanasan ang totoong “upper class” na hindi naaapektuhan ng global uncertainties.

Ang Panginoong Hesus ang tanging kayamanang hindi bumababa, hindi nagbabago, at puno ng habag. Sa gitna ng inflation, presyo ng langis, at pandaigdigang kawalang-katiyakan, Siya ang katiyakan. Sa Kanyang awa, may pag-asa ang makasalanan. Sa Kanyang pag-ibig, ang nawalan ay muling binubuhay.

Kaya naman, kaibigan, habang pinupuri natin ang pag-angat ng bansa, huwag natin kalimutan ang ating espirituwal na kayamanan. Ang tunay na pag-unlad ay hindi lang nakikita sa balita o sa datos, kundi sa puso na nananalig at umaasa sa Diyos. Ang tahimik ngunit makapangyarihang kilos ng Pangulo ay gabay sa ating pambansang pag-angat; ang gabay ng Panginoon ay siguridad sa ating personal na buhay at kinabukasan.

Huwag tayong padala sa tsismis, sa puro reklamo, o sa nakikita lamang sa social media. Sa halip, tingnan natin ang katotohanan: May diskarte ang administrasyon, may plano, may direksyon, at may tiyak na resulta. May mga pagkakataon na ang mundo ay hindi nakikita agad ang progreso, pero sa likod ng delay ay may diskarte, sa likod ng tahimik na kilos ay may matibay na pundasyon.

Ngayon, ang panawagan: Ihanda ang puso. Habang ang bansa ay umaangat sa pandaigdigang entablado, ihanda rin natin ang ating espirituwal na buhay. Ang tunay na kayamanan ay hindi nasusukat sa pera o posisyon, kundi sa pananampalataya at sa pag-ibig sa Panginoon.

Ama naming Diyos, salamat po sa inyong gabay. Salamat po sa pag-angat ng ating bansa at sa pagbigay ng pag-asa sa bawat Pilipino. Turuan niyo po kaming magtiwala sa Inyo at sa aming kinabukasan. Sa kabila ng mga pagbabago sa ekonomiya at sa mundo, patatagin niyo po ang bawat isa sa amin hindi lamang sa materyal kundi sa espirituwal na kayamanan. Sa pangalan ng aming Panginoong Hesus, Amen.

Mga kaibigan, tandaan natin: Tahimik man ang kilos ng ating Pangulo, may direksyon, may plano, at may resulta. Ngunit ang pinakamahalagang kayamanan ay nananatiling matatag sa ating Panginoong Hesus. Sa Kanya, may pag-asa, may katiyakan, at may totoong pag-unlad na hindi maglalaho.