PBBM at Ang Tunay na Kayamanan ng Pilipinas: Malasakit sa Pinakamahirap na Bansa sa Mundo

Mga kaibigan, ngayon ay isang pambihirang kwento ang ating tatalakayin—isang kwento ng tunay na kayamanan, hindi sa ginto o pera, kundi sa puso at malasakit. Ang headline: “PBBM Ipinakita ang tunay na kayamanan at paano tinulungan ni Pangulong Bongbong Marcos ang mga mamamayan ng pinakamahirap na bansa sa buong mundo.” Halina’t pag-usapan natin, dahil bawat detalye ay may malalim na aral.

Sa isang opisyal na pahayag ng Department of Foreign Affairs (DFA), inilahad nila na binigyan ng kaukulang entry visa ang mga Afghan nationals, alinsunod sa batas at regulasyon ng Pilipinas. Ang tanong: paano nga ba tinulungan ni Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. ang Afghanistan, isa sa pinakamahirap na bansa sa mundo?

Kung tatanungin mo kung sino ang tunay na mayaman, ito ba ay ang bansang may bundok ng ginto o ang bansang may pusong gintong nagmamalasakit sa kapwa? Ang kwento ng Pilipinas, sa pamumuno ni PBBM, ay sagot sa tanong na ito. Ito ay kwento ng kabutihan at malasakit, isang halimbawa ng tunay na kayamanan na hindi nasusukat sa materyal na bagay kundi sa gawaing tumutulong sa kapwa.

Mula nang muling masakop ng Taliban ang Afghanistan noong 2021, higit sa 200 extrajudicial killings at 400 arbitrary arrests ang naiulat ng United Nations. Ang dating mga tagapaglingkod ng pamahalaan at mga kasamahan ng pwersang Amerikano ay iniwan sa dilim—walang tahanan, walang direksyon. Sa gitna ng kaguluhan, may sinag ng liwanag na dumating: ang oportunidad na mailipat sa Amerika gamit ang Special Immigrant Visas (SIV).

Ngunit hindi ito simpleng proseso. Ang mga aplikante ng SIV ay kinakailangang maghintay sa kanilang aplikasyon, at maraming panganib ang kaakibat ng kanilang pagtira sa pansamantalang lugar. Dito pumapasok ang papel ng Pilipinas. Noong Setyembre 25, 2024, nilagdaan ni Pangulong Bongbong Marcos ang isang temporary arrangement sa pagitan ng Pilipinas at Estados Unidos. Dahil dito, binigyan ng pansamantalang tahanan ang 300 Afghan nationals habang inaayos ang kanilang SIV applications.

Bakit mahalaga ito? Dahil sa kabila ng agam-agam ukol sa seguridad at legalidad, nanindigan si PBBM. Nilinaw niya na ang mga Afghan nationals ay hindi refugees at walang banta sa ating seguridad. Bagkus, sila ay propesyonal na tumulong sa Amerika noong panahong kailangan sila ng mundo. Ang desisyon ng Pilipinas ay isang malinaw na pahayag: kaya nating tumulong sa kapwa sa ilalim ng kasunduan.

Ang lahat ng gastusin para sa pananatili ng Afghan nationals—mula sa pagkain, tirahan, hanggang sa medikal na pangangailangan—ay sagot ng gobyerno ng Amerika. Hindi rin sila inilagay sa overcrowded facilities kundi sa isang pribadong pasilidad na pinangangasiwaan ng kontratadong staff ng US Government at binabantayan ng Philippine National Police. Bago dumating sa bansa, sumailalim sila sa masusing medical screening. Sa loob ng 59 araw, mananatili sila sa Pilipinas upang tapusin ang kanilang visa processing.

Ngunit higit pa sa limitadong panahon, ang simbolismo ng kanilang pananatili ay napakalalim. Dito nagsisimula ang mas malaking kwento: hindi man tayo ang pinakamayamang bansa sa ekonomiya, pinatunayan natin ang yaman sa malasakit. Ang tunay na kayamanan ay hindi nasusukat sa pera kundi sa kakayahang magbahagi ng kabutihan sa kapwa.

Ang pagtulong sa mga Afghan nationals ay nagpapakita rin ng kakayahan ng Pilipinas na maging kasangga sa pandaigdigang komunidad. Habang maraming bansa ang nag-aalangan, ang Pilipinas ay kumikilos. Ang mundong nakatingin ay nakita ang liwanag ng Pilipinas sa gitna ng dilim para sa mga nawalan ng pag-asa.

Ano ang aral dito? Sa bawat kilos ng kabutihan, ang Pilipinas ay nagiging inspirasyon. Isang bansa na handang tumulong hindi dahil may sobra tayo kundi dahil naiintindihan natin ang halaga ng pagtutulungan. Sa bawat Afghan national na pansamantalang naninirahan sa ating bansa, hindi lang sila ang natulungan. Naging malinaw rin sa mundo na ang tunay na yaman ay nasa puso ng isang bayang may malasakit.

Tila ba napapaisip tayo: sa simpleng pagbukas ng pintuan, ipinakita natin na ang Pilipinas ay tunay na mayaman. Hindi sa pera o ari-arian, kundi sa kabutihang ipinapakita sa gawa. Tulad ng sinasabi sa Hebrew 13:2, “Huwag ninyong kaliligtaang magpakita ng pag-ibig sa mga tagaibang bayan, sapagkat sa paggawa nito ang ilan ay nagpatuloy sa mga anghel ng hindi nila nalalaman.”

Ang pagtulong sa kapwa lalo na sa mga nangangailangan at dayuhan ay malinaw na pagpapakita ng pananampalataya at pag-ibig sa Panginoon. Ang desisyon ng Pilipinas ay isang makapangyarihang halimbawa ng pagtitiwala sa Diyos at pagpapakita ng malasakit sa kapwa.

Hindi natin laging malalaman ang buong epekto ng ating kabutihan. Ngunit tulad ng sinasabi sa Hebrews 13:2, maaari tayong maging kasangkapan ng Diyos upang ipadama ang Kanyang pagmamahal sa mundo. Ang bawat maliit na kabutiang ginagawa natin ay nagiging patotoo ng Kanyang kaluwalhatian.

Purihin ang ating Panginoong Diyos at manalangin tayo: Ama naming Diyos, Makapangyarihan sa lahat, nagpapasalamat po kami sa Iyong walang hanggang pagmamahal at gabay. Sa liwanag ng Iyong mga salita, natutunan namin ang kahalagahan ng pagtulong sa kapwa, lalo na sa mga nangangailangan at walang tahanan. Salamat po sa inspirasyon na makita ang tunay na yaman ng aming bansa sa pamamagitan ng malasakit at pagbabahagi.

O aming Panginoong Diyos, idinadalangin namin ang aming mga kapatid na Afghan na pansamantalang naninirahan sa aming bansa. Pagpalain Niyo po sila ng pag-asa, kalakasan, at proteksyon habang naghihintay sa bagong simula ng kanilang buhay. Tulungan po Ninyo rin ang bawat isa sa amin na maging liwanag at biyaya sa iba, ano man ang kanilang pinagmulan o kalagayan sa buhay.

Ang bawat kilos ng kabutihan ay may epekto. Sa simpleng pagtulong sa mga Afghan nationals, ipinakita ng Pilipinas ang isang aral: ang yaman ng bansa ay hindi nasusukat sa ekonomiya kundi sa puso at malasakit ng mamamayan at pamahalaan. Sa pamamagitan ng ganitong aksyon, ang ating bansa ay nagiging halimbawa sa pandaigdigang komunidad.

Ang mensahe ni PBBM ay malinaw: ang tunay na yaman ay nakikita sa pagtulong, sa pagbibigay, at sa pagkakaroon ng pusong bukas-palad. Sa gitna ng mga hamon ng mundo—ekonomiya, pulitika, at iba pang pandaigdigang krisis—ang Pilipinas ay nagpakita ng liderato sa moral at makataong paraan.

At sa huli, hindi lamang ang mga Afghan nationals ang natulungan. Ang buong mundo ay nasaksihan ang kabutihang gawa ng isang bansang may malasakit. Ang halimbawa ng Pilipinas ay isang paalala sa bawat isa sa atin: sa pagtulong sa kapwa, ipinapakita natin ang tunay na yaman ng puso, at ang bawat maliit na aksyon ay may malaking epekto sa mundo.

Purihin ang Panginoong Diyos sa lahat ng biyaya, at maging inspirasyon tayo para sa iba. Ang kwento ng tulong sa Afghanistan ay hindi lamang balita; ito ay aral, inspirasyon, at patunay na ang Pilipinas, sa pamumuno ni Pangulong Bongbong Marcos, ay tunay na may pusong gintong nagmamalasakit.