Isang Dekada ng Paninindigan: Ang Tahimik ngunit Matinding Pagpapatunay ng Pag-ibig nina Pauline Luna at Vic Sotto

Sa mundong sanay sa ingay ng hiwalayan, sa mabilis na pagbabago ng damdamin, at sa mga pangakong madaling bawiin, may isang kwento ng pag-ibig na muling umalingawngaw—hindi sa pamamagitan ng eskandalo, kundi sa katahimikan. Isang kwento na hindi kailangang sumigaw upang marinig. Noong Enero 30, 2026, eksaktong sampung taon matapos ang kanilang engrandeng kasal noong 2016 sa St. James the Great Parish Church sa Ayala Alabang, muling pinagtibay nina Pauline Luna at Vic Sotto ang kanilang sumpaan. Isang renewal of vows na hindi lamang selebrasyon ng tagal, kundi ng paninindigan.

Sa unang tingin, tila isa lamang itong romantikong balita. Ngunit sa mas malalim na pagtingin, isa itong tahimik na imbestigasyon sa kung paano nananatiling buo ang isang relasyon sa gitna ng showbiz—isang mundong kilala sa pagsubok, tukso, at walang katapusang mata ng publiko. Paano nga ba nagtagumpay ang kanilang pagsasama sa loob ng isang dekada?

Ginawa ang seremonya sa Blackbird at the Nielson Tower sa Makati, isang lugar na may sariling kasaysayan—isang dating airport tower na naging simbolo ng paglipas ng panahon at muling pagbangon. Hindi ba’t akmang-akma ito sa kwento nina Pauline at Vic? Isang lugar na tahimik, elegante, at may lalim. Walang engrandeng entablado. Walang malalakas na ilaw. Ngunit bawat sulok ay punong-puno ng kahulugan.

Sa loob ng sampung taon, maraming nagbago. Mula sa pagiging magkasintahan, naging mag-asawa. Mula sa pagiging mag-asawa, naging mapagmahal na magulang kina Natalie at Matisse. Ngunit ayon kay Pauline, hindi lamang saya ang bumuo sa kanilang relasyon—kundi ang mga pagsubok. Sa isang panayam, inamin niyang ang mga pinagdaanan nila ang mas nagpatatag sa kanilang samahan. Hindi raw lahat ng araw ay masaya. Hindi lahat ng umaga ay puno ng kilig. Ngunit araw-araw, may desisyong ginagawa: ang pumili.

At dito nagiging masalimuot ang kwento. Sa panahon na ang pag-ibig ay madalas ituring na emosyon lamang, ipinakita nina Pauline at Vic na ang pag-aasawa ay isang araw-araw na pagpili—ng respeto, ng pag-unawa, at ng tunay na pagtanggap. Hindi perpekto ang isa’t isa. Ngunit pinipiling magmahal sa kabila ng kakulangan.

Malayo ito sa kanilang unang kasal noong 2016 na dinagsa ng mga bisita at puno ng engrandeng detalye. Sa kanilang vow renewal, sinadya nilang gawing mas simple, mas personal, ngunit hindi kailanman mababaw. Maging ang kanilang mga kasuotan ay nagsalita ng pagbabago at paglago.

Si Pauline, na noon ay nakasuot ng fully beaded gown, ngayon ay namukod-tangi sa isang strapless A-line wedding gown mula sa Rosa Clará, isang kilalang Spanish luxury bridal brand. Ayon kay Valerie Zico, managing partner ng Rosa Clará Philippines, malinaw ang bisyon ng bride—malinis, minimalist, at timeless. Ang gown na tinawag na Soyer, gawa sa eleganteng mikado fabric, ay hindi lamang damit, kundi representasyon ng bagong yugto ng kanyang buhay bilang asawa at ina.

Bagamat ready-to-wear ang gown, inangkop pa rin ito sa intimate na seremonya. Tinanggal ang mahabang train at pinalitan ng isang removable tulle train na may burdadong bulaklak, nagbibigay ng modern romance sa kanyang itsura. Walang veil. Walang labis. Ngunit may isang manipis na silver beaded belt na tahimik na nagbigay-diin sa kanyang baywang—parang relasyon nila: simple, ngunit pulido.

Samantala, si Vic ay nagsuot ng plaid maroon suit—isang malaking pagtalikod sa navy blue suit ng kanyang unang kasal. Isang pahayag na kahit sa edad at karanasan, may puwang pa rin para sa pagbabago. Isang simbolo na ang pag-ibig ay hindi natatapos sa pagiging pamilyar; ito’y patuloy na pinipiling sariwain.

Ang seremonya ay dinaluhan lamang ng pamilya at piling malalapit na kaibigan. Walang engrandeng handaan. Walang magarbong programa. Ngunit bawat sandali ay punong-puno ng emosyon. Sa bawat titig, sa bawat hawak-kamay, ramdam ang lalim ng pinagsamahan. Hindi ito pag-ibig na ipinapakita para sa kamera. Ito’y pag-ibig na tahimik na ipinagdiriwang.

At dito pumapasok ang misteryo na gustong sagutin ng marami: ano ang sikreto? Sa isang industriya kung saan maraming relasyon ang nasisira, paano nanatiling buo ang kanila? Ang sagot, ayon kay Pauline, ay hindi lihim—ngunit mahirap isabuhay. Ang pagpili. Pagpiling umunawa kahit mahirap. Pagpiling rumespeto kahit may hindi pagkakasundo. Pagpiling magmahal kahit walang kasiguruhan.

Sa loob ng sampung taon, pinatunayan nina Pauline Luna at Vic Sotto na ang tunay na pag-ibig ay hindi lamang nasusukat sa tagal, kundi sa kalidad ng bawat araw na pinagsasaluhan. Hindi ito palaging masaya. Hindi ito palaging madali. Ngunit ito’y totoo.

Sa huli, ang kanilang renewal of vows ay hindi lamang para sa kanila. Isa itong tahimik na mensahe sa mundong pagod na sa panandaliang romansa. Isang paalala na posible pa rin ang payapa at masayang pagsasama—kung handa kang pumili, araw-araw.

At habang nagtatapos ang gabi sa Blackbird, sa gitna ng ilaw at alaala, isang dekada ang muling tinatakan. Hindi ng paputok. Hindi ng sigawan. Kundi ng mga salitang matagal nang napatunayan ng panahon.

Kung may isang aral na iniwan ang kwento nina Pauline at Vic, ito iyon:
Ang pag-ibig ay hindi nawawala—kung patuloy mo itong pinipili.

Congratulations, Pauline and Vic. Isang dekadang panalo. Isang dekadang inspirasyon. 🥂