Direktang Puntong Direktso: Dapat Bang Bumalik sa ICC ang Pilipinas?

Mga kabunyog, ngayon ay panahon na para tayo’y mag-diretsong magsalita. Wala nang paligoy-ligoy—isang taon na mula nang maaresto si Duterte, dinala sa ICC, at paulit-ulit na pinapakilos ng mga DDS ang balita, ang galit, at ang haka-haka. Ngunit, ano na ba ang nangyari? Dapat ba ngayong bumalik ang Pilipinas sa ICC?

Sabi ni Yler Castro, mantinido pa rin ang paninindigan ng Pangulo—hindi sasali ang Pilipinas sa ICC. Ngunit, mga kabunyog, kung tatanungin ninyo ako, dapat na. Bakit? Bakit kailangang bumalik sa ICC? Simple lang: para matapos na ang paulit-ulit na isyu, para mawala ang panghihimasok sa ating politika, at para mapawi ang propaganda ng mga DDS. Paulit-ulit na lang silang naghahanap ng dahilan, paulit-ulit nilang inuungkat ang pagkakaaresto kay Duterte, pati ang mga susunod na kaso laban kay Bato at kay Bong Go.

Paulit-ulit na rin ang gawain ni Imy Marcos, mga kabunyog. Lagi siyang nag-iimbestiga, laging nagtatanong, palaging gumagawa ng Senate Resolutions: “Legal ba ang ginawa kay Duterte?” Parang walang katapusan. Ngunit sa ilalim ni PBBM, malinaw dapat ang direksyon: mag-rejoin tayo sa ICC. Bakit? Para wala nang isyu, para wala nang pagdududa, at para maitama ang imahe ng bansa sa international community.

Kung sumali na muli ang Pilipinas, mga kabunyog, matatapos ang paulit-ulit na propaganda. Ang bawat DDS na nagrereklamo, bawat vlog na nagsisinungaling, bawat troll na nagpapakalat ng panibagong argumento—titigil na. Titigil na dahil malinaw na ang posisyon ng gobyerno: we are members, we cooperate, and we respect international law.

Ngunit, bakit hindi pa nagagawa? Bakit dalawahan ang mukha ng administrasyon? Dito pumapasok ang misteryo at tensiyon. Sa isang banda, hindi nagme-member sa ICC, sa kabilang banda, nagko-cooperate. Oo, nagko-cooperate ang Pilipinas sa ICC, sinasabi ni Boying Castro, pero hindi nagre-rejoin. Dalawahan ang mukha—hindi malinaw sa publiko, hindi malinaw sa buong mundo.

Dapat, mga kabunyog, maging malinaw ang paninindigan. Mag-rejoin na. Wala namang mali sa pag-rejoin. Walang presidenteng dapat matakot sa ICC kung wala namang crimes against humanity na ginawa. Si Duterte, oo, kasuhan siya sa ICC. Pero ang susunod na presidente—PBBM—wala namang ganitong kaso. Walang dapat ikatakot. Wala ni isang dahilan para manatiling nasa labas ng ICC.

Isipin ninyo, mga kabunyog, kung ano ang imahe ng Pilipinas sa international community. Dalawang araw lang bago, nagpunta si PBBM sa United Nations, nag-speech, nagpakita ng plataporma, at puwede sanang i-announce doon: “The Philippines will be rejoining ICC.” Isang simpleng anunsyo, ngunit malaki ang epekto. Palakpakan sa UN, respeto sa international law, at tapos na ang mga usap-usapang issue sa bansa. Ngunit, wala pa rin, mga kabunyog. Walang anunsyo.

Ang resulta? Paulit-ulit na lang ang tanong ng DDS: “Legal ba ang ginawa kay Duterte?” “Magre-rejoin ba ang Pilipinas?” “Ano ang susunod na hakbang?” Paulit-ulit. Nakakapagod, nakakalito, at nakaka-stress sa mga kababayan.

Kaya, panahon na para maging clear at consistent ang gobyerno. Kung naniniwala tayo sa human rights, kung naniniwala tayo sa international humanitarian law, walang dahilan para hindi sumali. Kung magme-member na tayo, sampal na ito sa mga DDS na gustong ipalabas na may sabwatan, may manipulasyon, o may tinatago ang gobyerno.

Isipin ninyo, mga kabunyog, kapag nag-rejoin na tayo sa ICC:

Wala nang issue sa pagkakaaresto kay Duterte. Lahat malinaw, lahat documented, lahat cooperative.

Walang puwang para sa propaganda ng DDS. Walang paulit-ulit na impeachment plots, walang paulit-ulit na Senate investigations.

Imahe ng Pilipinas sa international community, lalo na sa UN, tumataas. Mas respeto, mas credibility.

Mga susunod na presidente ay hindi matatakot. Walang crimes against humanity na ibabato sa kanila, kaya tuloy-tuloy ang gobyerno sa tamang pamamahala.

At higit sa lahat, mga kabunyog, hindi lang ito politika. Ito ay usapin ng prinsipyo at integridad. Kung gusto nating maging bansa na sumusunod sa batas, sa human rights, at sa international norms, dapat walang paligoy-ligoy. Dapat mag-rejoin na tayo sa ICC, hindi dahil may takot, kundi dahil tama at makatarungan.

Maliwanag na rin, mga kabunyog: ang dalawahan ng mukha ay nakakalito. Hindi puwede na nagko-cooperate ka, pero hindi sumusunod sa proseso ng pagiging member. Ang consistency ang kailangan. Kung tunay na naniniwala tayo sa rule of law, dapat lahat ng aksyon ay malinaw, diretso, at walang dalawahan.

Hindi na rin ito isyu ng personal na politika. Walang Duterte, walang PBBM, walang Sarah Duterte na dapat ikatakot. Kung sino man ang susunod na presidente, malinaw ang direksyon: ICC membership, cooperation, transparency. Ang mga kabunyog ay makakakita na ng katotohanan at hindi maloloko ng mga trolls at propaganda.

Kaya, mga kabunyog, panahon na para maging tapang ang ipakita. Panahon na para wakasan ang paulit-ulit na drama. Panahon na para tapusin ang isyu. Panahon na para ang Pilipinas ay muling maging aktibong miyembro ng ICC, na may respeto sa international law, na may credibility sa United Nations, at na may tiwala ang mamamayan sa gobyerno.

Sa huli, mga kabunyog, direktang punto:

Mag-rejoin sa ICC para tapusin ang isyu.

Ipakita ang consistency sa human rights at international law.

Tapusin ang dalawahan ng mukha.

Ipagmalaki ang bansa sa UN at international community.

Pahupain ang propaganda at galit ng DDS.

Mga kabunyog, sa panahon ng kaguluhan, kontrobersiya, at paulit-ulit na tanong, ang direktang hakbang ang pinakamahalaga. Ang pagiging consistent, malinaw, at proactive ay higit na mas malakas kaysa sa galit, propaganda, o panlilinlang.

Bunyog, mga kabunyog, oras na para maging malinaw: rejoin ICC na ang Pilipinas. Huwag nang antayin pa. Huwag nang pabayaan ang paulit-ulit na issue. Huwag nang hayaang maligaw ang mamamayan sa dalawahan ng mukha ng gobyerno. Panahon na para tapusin ang drama, panahon na para maging matatag sa prinsipyo, panahon na para ipakita na ang Pilipinas ay sumusunod sa international law, at panahon na para ipagmalaki ang ating bansa sa buong mundo.