“Huling Pagpupugay: Ang Burol ni Mommy Inday Bareto”

Sa isang tahimik ngunit puno ng damdamin na araw sa The Chapels sa Heritage Park, BGC, nagtipon ang mga mahal sa buhay, kaibigan, at tagahanga ng pamilyang Bareto. Ang dahilan: ang huling lamay ni Mommy Inday Bareto, na ang tunay na pangalan ay Estrella Inday Bareto. Isang araw ng pagkakaisa, alaala, at pamamaalam, na mag-iiwan ng malalim na bakas sa puso ng bawat dumalo.

Hindi basta-basta ang huling lamay na ito. Isa itong pagtitipon ng damdamin—ng kalungkutan, pag-ibig, at pagmamahal na hindi matatawaran. Ang bawat hakbang sa loob ng The Chapels ay puno ng pag-iingat at respeto. Dito nagtipon ang pamilya, mga kasamahan sa industriya, at ang mga tagahanga na matagal nang sumusuporta kay Mommy Inday at sa kanyang pamilya.

Makikita sa paligid ang mga anak ni Mommy Inday, lalo na si Claudin Bareto, na tila may halo ng pagkalito at pangungulila sa kanyang mga mata. Siya ay abala, ngunit sa bawat kilos, kitang-kita ang pagmamahal at respeto sa kanyang ina. Sa ganitong pagkakataon, natutunton natin ang lalim ng relasyon ng isang anak sa kanyang magulang—isang pagmamahal na hindi matatawaran ng oras o distansya.

Ang bawat isa sa pamilya Bareto ay nagsusuot ng mabuting damit, tila nagpapakita ng kanilang paggalang at pagpapahalaga sa huling sandali kasama ang kanilang ina. Nakikita rin ang pagkakaunawaan ng magkakapatid—isang tunay na larawan ng pagkakaisa sa kabila ng lungkot at pangungulila. Sa oras na ito, naipapakita ang katotohanang sa mga ganitong pagkakataon, ang pamilya ay tunay na sandigan ng isa’t isa.

Habang dumadalaw ang mga bisita sa burol, damang-dama ang init ng pagtanggap at ang malasakit ng bawat isa. Maraming tagahanga ang hindi nakapagpigil ng luha, nagdarasal, at nagbibigay ng pakikiramay sa pamilya Bareto. Ang pagmamahal ni Mommy Inday ay patuloy na nakikita sa bawat mata, sa bawat haplos, at sa bawat salita ng pagdadalamhati.

Mabilis lamang ang proseso ng burol, ngunit puno ito ng kahulugan. Agad na inihanda ng pamilya ang kanyang pagkaka-cremate, isang desisyon na nagpapadali sa pagbisita at pag-alala sa kanya sa hinaharap. Ang paglipat mula sa lamay patungo sa huling hantungan ay puno ng ritual, pagninilay, at panalangin. Si JJ Bareto, ang isa sa mga anak, ay maingat na hinawakan at dinala ang kanyang ina, isang simbolo ng matibay na pagmamahal at pangako na hindi siya iiwanan kahit sa sandaling ito.

Makikita rin ang dinamika ng pamilya—ang closeness ng magkakapatid na sina Claudin, Wakin, Lagreta, at Marjury Bareto. Sa kabila ng mga dating hidwaan at tampuhan, nagkaisa ang pamilya sa oras ng pagluluksa. Isa itong paalala sa atin: sa oras ng trahedya, ang tunay na halaga ng pamilya ay lumilitaw at ang dating alitan ay natatabunan ng pagmamahal.

Sa labas ng The Heritage Chapel, damang-dama ang emosyon ng mga tagahanga. Hindi lang simpleng panonood ito; isa itong paraan upang makibahagi sa pag-alala at pagmamahal kay Mommy Inday. Ang bawat bisita ay nagdadala ng sarili nilang alaala at damdamin, na siyang bumubuo sa isang malaking tapestry ng pagkakaalala at respeto.

Habang ang huling lamay ay nagtatapos, naramdaman ng lahat ang bigat ng pagkawala ngunit kasama rin ang isang pakiramdam ng kapayapaan. Ang desisyon ng pamilya na ipa-cremate si Mommy Inday ay nagbigay-daan upang mas madaling mabisita at maalala ang kanyang presensya sa hinaharap. Ang bawat hakbang sa seremonya ay puno ng ritwal, musika, at panalangin—isang kombinasyon na nagpapakita ng respeto at pagmamahal sa namayapang ina.

Hindi maikakaila ang lakas ng damdamin ng mga anak, lalo na ni Claudin. Sa gitna ng lungkot, naroroon ang tapang at dedikasyon upang ipakita sa mundo ang kabutihan at pagmamahal ng kanilang ina. Ang mga awit at tula na kanilang inawit ay nagbukas ng damdamin hindi lamang sa pamilya kundi sa lahat ng naroroon, na tila nagiging tulay sa pagitan ng buhay at alaala.

Kasabay nito, naroroon din ang kwento ng pagkakaalala sa nakaraan—ang mga lumang kwento, ang mga alaala ng kabataan, at ang mga simpleng sandali na ngayon ay nagiging mahalagang bahagi ng kasaysayan ng pamilya Bareto. Ang bawat alaala ay isang patunay ng koneksyon, pagmamahal, at pagkakaisa sa loob ng pamilyang ito.

Sa huling hantungan, ipinakita ang kahalagahan ng pananampalataya at espiritwalidad. Ang panalangin at pag-aalay ng mga bulaklak ay simbolo ng respeto at pagpaparangal sa buhay na naiwang inspirasyon. Sa ganitong paraan, ang lamay ay hindi lamang pag-alala sa isang yumao, kundi isang pagpapatuloy ng pagmamahal at alaala sa mga buhay na naiwan.

Ang mga tagahanga at kasamahan sa industriya ay patuloy na nagdadala ng suporta, pagmamahal, at pakikiramay. Sa ganitong paraan, ang huling lamay ni Mommy Inday Bareto ay nagiging isang kolektibong alaala, hindi lamang ng pamilya kundi ng buong komunidad. Ang bawat salitang binibigkas, bawat haplos, at bawat luha ay nagpapatunay ng kahalagahan ng pagkakaisa, pagmamahal, at respeto sa isa’t isa.

Sa pagtatapos ng burol, habang dinala na ang abo ni Mommy Inday sa huling hantungan, ramdam ng lahat ang kabigatan ng pagkawala. Ngunit kasama rin nito ang mensahe ng pag-asa, pagmamahal, at patuloy na alaala. Ang bawat isa ay iniwan na may dalang alaala, kwento, at inspirasyon na mula sa buhay ni Mommy Inday Bareto.

Sa huli, ang burol ay hindi lamang isang pagtatapos. Ito ay isang pagdiriwang ng buhay, isang pagtitipon ng pagmamahal, at isang alaala ng isang ina, kaibigan, at inspirasyon. Ang bawat hakbang, bawat luha, at bawat salita ay nagiging bahagi ng kasaysayan ng pamilyang Bareto at ng kanilang mga tagahanga.

Ang huling lamay ni Mommy Inday Bareto ay nagpapaalala sa atin ng kahalagahan ng pamilya, pagkakaisa, at pagmamahal sa isa’t isa. Sa kabila ng lungkot, naroroon ang inspirasyon na ang bawat alaala ay buhay, at ang pagmamahal ay hindi nagtatapos sa kamatayan. Sa pamamagitan ng panalangin, suporta, at pag-alaala, patuloy na nabubuhay ang alaala ni Mommy Inday sa puso ng bawat Pilipino.