“SA GITNA NG LUHA AT KATAHIMIKAN: ANG HULING MENSAHE NI CLAUDINE BARETO AT ANG MGA LIHIM NG ISANG PAMILYANG PINAGBUKLOD NG DALAMHATI”

Sa katahimikan ng madaling-araw ng Enero 30, isang mabigat ngunit puno ng pagmamahal na mensahe ang gumising sa mundo ng social media. Isang mensaheng hindi para sa eksena, hindi para sa intriga—kundi para sa isang ina. Sa kanyang Facebook post, ibinuhos ng aktres na si Claudine Bareto ang sakit, pasasalamat, at pagkakaisa na umusbong ilang oras lamang matapos pumanaw ang kanilang ina, ang Bareto matriarch na si Inday Bareto, o mas kilala bilang Mommy Inday.

Hindi ito karaniwang paalam. Ito ay isang pag-amin, isang pagbubunyag, at isang panata—na sa kabila ng magulong nakaraan, ang pamilya ay muling nagtagpo sa gitna ng pagluluksa.

“Magulo man po kami, but in grief we are all united.”

Isang linya na tila sumasalamin sa dekada-dekadang kasaysayan ng pamilyang Bareto—mga alitang naging laman ng balita, mga hidwaang umabot sa sukdulan, at mga katahimikang mas maingay pa sa sigawan. Ngunit sa harap ng kamatayan, may isang puwersang mas malakas kaysa galit: ang pagmamahal ng isang ina.

Sa kanyang mensahe, isa-isang pinasalamatan ni Claudine ang kanyang mga kapatid—JJ, Michelle (Mishi), Gretchen, Marjorie, at maging ang mga apo at apo sa tuhod. Walang itinuturo, walang sinisisi. Sa halip, malinaw ang kanyang diin: pantay-pantay nilang inalagaan si Mommy Inday. Isang pahayag na tila sinasagot ang mga bulong ng publiko—na may kinikilingan, may pagtatangi, may hindi nagpakita.

Ngunit ayon kay Claudine, malinaw ang katotohanan sa likod ng kamera:
“Pantay-pantay inalagaan ng Mommy.”

Hindi rin niya hiniling ang mga bulaklak o engrandeng pakikiramay. Sa halip, panalangin. Katahimikan. Kapayapaan.
“We choose peace over everything.”
Isang desisyong mabigat, ngunit malinaw—isang hakbang palayo sa ingay ng intriga, at palapit sa tahimik na paghilom.

Ang pagpanaw ni Mrs. Inday Bareto ay kinumpirma muna ng anak na si JJ Bareto sa pamamagitan ng isang payak ngunit masakit na post: larawan ng kandilang nakasindi sa itim na background, kalakip ang mensaheng, “Rest in peace Mom, I love you.” Isang imahe ng liwanag sa gitna ng dilim—tila sumasalamin sa huling yugto ng laban ni Mommy Inday.

Sumunod ang pahayag ni Claudine. Isang larawan nilang mag-ina sa ospital. Isang video ng pagdalaw—tahimik, personal, totoo. At ang pangakong binitiwan ng isang anak sa kanyang ina:
“Mommy, we’re gonna be okay. I promise.”

Ngunit paano nga ba magiging “okay” ang isang pamilyang matagal nang sugatan? Dito nagiging mas malalim ang misteryo. Dahil sa likod ng mensaheng puno ng pagmamahal, may mga tanong na hindi pa rin sinasagot.

Ilang araw bago ang pagpanaw, ibinahagi ni JJ ang larawan ni Mommy Inday habang nasa Intensive Care Unit ng St. Luke’s Medical Center sa Taguig. Naka-blur ang mukha ng matriarch—isang detalyeng lalong nagpalakas sa kaba ng publiko. Sa tabi niya, naroon ang mga anak. Walang ingay. Walang drama. Tanging dasal.

Sa ngayon, wala pang opisyal na pahayag tungkol sa sanhi ng pagkamatay. Ngunit bumabalik sa alaala ng marami ang panayam ni Claudine noong Setyembre 2024, kung saan isiniwalat niyang may lupus ang kanyang ina—isang malubhang sakit na unti-unting humihina ang katawan. Mula sa mga post ni Joaquin Bareto sa huling mga buwan ng 2025, malinaw na pabalik-balik sa ospital si Mommy Inday. Tahimik ang pamilya, ngunit ang mga senyales ay naroon na.

Ang asawa ni Mommy Inday na si Miguel Bareto ay pumanaw na noong 2019, kaya’t ang mga anak ang naging sandigan ng isa’t isa sa mga huling taon ng kanilang ina. Bukod kina Claudine, Marjorie, Gretchen, at Joaquin, kabilang din sa magkakapatid sina Michelle, Gia, at ang yumaong si Mito—isang pamilyang ilang ulit nang sinubok ng pagkawala.

Agad namang bumuhos ang pakikiramay mula sa mga netizens at kaibigang artista. Mga mensaheng puno ng simpatiya, panalangin, at pag-alala sa isang inang bihirang magsalita sa publiko ngunit ramdam ang impluwensya sa likod ng eksena.

Ngunit higit sa lahat, ang mensahe ni Claudine ang tumatak. Hindi dahil sikat siya. Kundi dahil tao siya—isang anak na nawalan ng ina.

“How can we not be okay? We are Inday Bareto’s children.”

Isang pahayag ng lakas, ngunit may bahid ng sakit. Isang deklarasyon na ang pagmamahal ng kanilang ina ang magsisilbing sandata sa pagharap sa bukas.

Sa pagpanaw ni Mommy Inday, hindi lamang isang ina ang nawala. Isang ugat ang naputol, ngunit iniwan ang mga sanga—magkakaiba man ng direksyon, ngunit iisa ang pinanggalingan.

Sa ngayon, nananatiling tahimik ang pamilya Bareto. Walang sagot sa lahat ng tanong. Walang paliwanag sa lahat ng bulong. Ngunit marahil, sa pagkakataong ito, sapat na ang katahimikan.

Dahil minsan, sa gitna ng luha at misteryo, ang pinakamalakas na pahayag ay hindi sigaw—kundi katahimikang may kasamang dasal.