Mula Hard Court Hanggang Rehas: Ang Madilim na Pagbagsak ni Dennis Roldan

Sikat na basketbolista. Hinahangaan na aktor. Naging mambabatas pa ng ating bansa.
Kapag narinig mo ang pangalang Dennis Roldan, malamang ang matangkad niyang tindig, ang matapang na imahe sa pelikula, at ang kanyang mga anak na ngayon ay mga bituin na rin sa showbiz ang unang papasok sa iyong isip. Ngunit sa likod ng palakpakan, parangal, at kamera, may isang madilim na katotohanang gumulantang sa buong Pilipinas—isang katotohanang tuluyang nagwasak sa imahe ng isang idolo.

Paano nga ba nauwi ang isang tinitingalang icon sa habambuhay na pagkabilanggo dahil sa isa sa pinakamabibigat na krimen sa ilalim ng batas—kidnapping for ransom?

Bago natin harapin ang pinakamadilim na kabanata ng kanyang buhay, balikan muna natin kung saan nagsimula ang lahat.

Si Dennis Roldan ay isinilang bilang Mitchell Gumabao noong Nobyembre 8, 1956, sa Maynila. Lumaki siya sa pamilyang may halong dugong Pilipino, Insik, at Kastila. Bata pa lamang siya ay kapansin-pansin na ang kanyang tangkad, lakas, at bilis—mga katangiang tila itinakda na siya para sa mundo ng palakasan.

Ang basketball ang naging unang pag-ibig ni Dennis. Sa court niya unang natutunan ang disiplina, sakripisyo, at pakikibaka. Para sa marami, ang basketball ang nagbigay sa kanya ng direksyon—isang landas na inaakalang magdadala sa kanya sa maayos at marangal na buhay.

Noong dekada 1980, naging professional basketball player siya sa PBA. Hindi lamang siya kilala sa lakas ng katawan kundi sa talas ng isip sa loob ng court. Ngunit habang umaani siya ng papuri bilang atleta, unti-unti rin siyang napapansin ng industriya ng pelikula.

At dito nagsimula ang ikalawang yugto ng kanyang buhay.

Mula sa pagiging basketbolista, naging ganap na aktor si Dennis Roldan. Sa kanyang tindig at matapang na aura, madali siyang naipasok sa mga action films at drama. Hindi nagtagal, naging pamilyar na mukha siya sa telebisyon at sinehan. Hindi lang siya basta atletang nag-aartista—pinatunayan niyang may lalim ang kanyang pagganap.

Sa rurok ng kanyang kasikatan, minahal siya ng masa. Hinangaan. Tinangkilik. Inidolo.

At dahil dito, naisip niyang pumasok sa mas malawak na entablado—ang pulitika.

Noong unang bahagi ng dekada 1990, nagsilbi siyang konsehal ng Quezon City, at mula 1992 hanggang 1995, naging kongresista ng ikatlong distrito ng lungsod. Sa puntong ito, hawak na niya ang tatlong mundo: sports, showbiz, at gobyerno.

Para sa marami, si Dennis Roldan ay simbolo ng tagumpay.

Ngunit habang tumataas ang kanyang pangalan, lalo ring kumakapal ang anino sa likod ng kamera.

Pebrero 9, 2005.
Isang petsang hindi kailanman makakalimutan ng sambayanang Pilipino.

Isang balita ang yumanig sa buong bansa: inaresto si Dennis Roldan. Ang paratang—kidnap for ransom. Hindi simpleng krimen. Hindi tsismis. Isa itong kasong may biktimang tatlong taong gulang na bata, isang Filipino-Chinese na nagngangalang Kensi You.

Ayon sa mga ulat, dinukot ang bata sa Cubao, Quezon City habang kasama ang kanyang yaya. Ang unang hinihinging ransom ay umaabot umano sa labinglimang milyong piso, bago ito bumaba matapos ang negosasyon.

Isipin mo ang bigat ng balitang ito:
Isang dating mambabatas. Isang ama. Isang idolo.
Itinuturong utak sa likod ng pagdukot sa isang paslit.

Bagama’t ligtas na na-rescue ang bata, hindi na maibabalik ang nawasak na tiwala ng publiko.

Ang kaso ay tumagal ng halos isang dekada. Bawat pagdinig ay sinusubaybayan ng buong bansa. May mga naniniwala sa kanyang inosente. May mga nanindigang dapat siyang managot.

At noong 2014, bumagsak ang hatol:
GUILTY.
Parusa: Habambuhay na pagkabilanggo sa New Bilibid Prison.

Dito tuluyang naglaho ang kinang ng isang bituin.

Mula sa red carpet, napunta siya sa rehas.
Mula sa palakpakan, napunta sa katahimikan ng selda.

Ngunit sa loob ng kulungan, isang kakaibang pagbabago ang naganap.

Habang binabayaran niya ang kanyang kasalanan, ibinaling ni Dennis ang kanyang buhay sa pananampalataya. Mula sa dating action star, naging isang tahimik na tagapagturo ng salita ng Diyos sa loob ng piitan. Ayon sa ilang ulat, nagsilbi pa siyang pastor sa loob ng New Bilibid Prison.

Para sa ilan, ito ay tanda ng tunay na pagsisisi.
Para sa iba, ito ay huli na.

Ang kanyang mga anak—sina Marco at Michelle Gumabao—ay dumaan din sa matinding pagsubok. Sa kabila ng hiya at sakit, pinili nilang manatili bilang pamilya. Isang paalala na kahit gaano kabigat ang kasalanan ng isang ama, hindi madaling talikuran ang dugo at pagmamahal.

Sa loob ng maraming taon, tahimik ang buhay ni Dennis Roldan sa bilangguan. Ang araw-araw niya ay umiikot sa panalangin, pagtulong sa kapwa preso, at pakikipag-ugnayan sa pamilya sa tuwing may pagkakataon.

Ngunit hindi kailanman mabubura ang katotohanang may isang batang naging biktima. May isang pamilyang nasaktan. May isang tiwalang winasak.

Ang kwento ni Dennis Roldan ay hindi lang kwento ng krimen. Ito ay kwento ng pagbagsak mula sa pinakamataas na antas ng tagumpay patungo sa pinakamadilim na bahagi ng buhay. Isang malinaw na paalala na walang sinuman ang mas mataas sa batas, gaano man siya kasikat o makapangyarihan.

Ngayon, nananatili ang tanong:
Ang kanyang buhay ba ay kwento ng tuluyang pagbagsak, o isang patunay na may kakayahan pa ring magbago ang tao kahit huli na ang lahat?

Sapat ba ang pagsisisi upang mapatawad ng lipunan?
At kung ikaw ang nasa posisyon ng kanyang pamilya, paano mo haharapin ang ganitong sakit?

Ang kwento ni Dennis Roldan ay isang mabigat na salamin ng realidad—na ang bawat desisyon ay may kapalit, at ang bawat hakbang ay may responsibilidad.

Sa dulo, ang tunay na tagumpay ay hindi nasusukat sa dami ng tropeo, pelikula, o posisyon sa gobyerno, kundi sa malinis na konsensyang iniiwan natin sa mundo.

Isang kwento ng liwanag at dilim.
Isang aral na sana’y hindi natin matutunang muli sa kapalit ng buhay ng iba.