“Leviste, Hinahangaaan si Duterte: Pagtindig Laban sa ‘Untouchable’ na Sistema ng Kapangyarihan”

Sa isang pambihirang pahayag na agad na kumalat sa social media at mga pahayagan, inihayag ni Rep. Leandro Legarda Leviste ang kanyang taos-pusong paghanga sa pamumuno ni dating Pangulong Rodrigo Duterte, isang lider na matagal nang nakapaloob sa matitinding kontrobersiya, ngunit sa mata ng ilang eksperto at politiko, ay isang ehemplo ng tapang at determinasyon. Sa isang broadcast interview, iginiit ni Leviste na hinarap ni Duterte ang mga personalidad at interes na matagal nang itinuturing na “untouchable”, at sa pamamagitan ng kanyang pamumuno ay hinamon ang mga nakabaong istruktura ng kapangyarihan—mula sa pagiging alkalde ng Davao City hanggang sa pag-akyat sa pinakamataas na posisyon sa bansa.

Ang terminong “untouchable” ay nagdadala ng bigat at misteryo sa usapin ng politika sa Pilipinas. Ito ay tumutukoy sa mga indibidwal, pamilya, o grupo na tila hindi naaabot ng batas, ng hustisya, o ng regulasyon, dahil sa kanilang kapangyarihan, koneksyon, o impluwensya. Sa pananaw ni Leviste, si Duterte ang lider na nagpakita ng tapang upang harapin ang mga pwersang matagal nang nakabaon sa sistemang ito, na kadalasan ay nagbubunga ng katiwalian, hindi pagkakapantay-pantay, at kawalan ng pananagutan sa mga nakakaapekto sa lipunan.

Ayon kay Leviste, ang pamumuno ni Duterte ay hindi lamang basta administrasyon. Ito ay isang rebolusyon sa pag-iisip at aksyon, isang matinding hakbang na naglalayong sirain ang nakabaong monopoly ng kapangyarihan sa Pilipinas. Sa kanyang paglalahad, binigyang-diin niya kung paano sinubukan ni Duterte na baguhin ang nakagawiang tradisyon sa politika, at kung paano siya lumaban sa mga entrenched political clans at indibidwal na dati-rati’y ligtas sa anumang imbestigasyon o kritisismo.

Isa sa mga pinakatanyag na halimbawa ng tapang ni Duterte ay ang kanyang pamumuno bilang Alkalde ng Davao City. Sa lungsod na kilala sa matinding kriminalidad at droga noong dekada 1990 at 2000, ipinakita niya ang walang kapantay na determinasyon sa pagpapatupad ng batas. Maraming mga “untouchable” na kriminal at opisyal na may koneksyon sa ilegal na aktibidad ang naharap sa kanyang pamumuno. Ang kanyang diskarte ay hindi laging popular sa mata ng kritiko, ngunit sa mga nakaranas at nasaksihan ang pagbabago, nakita nila ang kanyang malasakit sa katauhan ng lungsod at ang kanyang matibay na prinsipyo na dapat pantay ang batas sa lahat.

Sa pag-akyat niya sa pambansang posisyon, hinamon ni Duterte ang mas malawak na network ng kapangyarihan, kabilang ang mga indibidwal na matagal nang nakaposisyon sa gobyerno at pribadong sektor. Ayon kay Leviste, ang mga hakbang na ito ay nagpakita ng isang lider na hindi natatakot sa backlash, propaganda, o personal na panganib, at isang presidente na handang harapin ang entrenched elite na matagal nang nagpapalakad sa mga lihim ng politika.

Ngunit sa kabila ng paghanga ni Leviste, hindi maikakaila ang kontrobersiya at misteryo na bumabalot sa bawat hakbang ni Duterte. Sa panahon ng kanyang administrasyon, maraming mga isyu ang lumitaw: mula sa tinaguriang “war on drugs,” extrajudicial killings, hanggang sa pamumuno na may higpit na paminsan ay nagdulot ng tensyon sa lokal at internasyonal na komunidad. Ang mga kritiko ay madalas nagtatanong: ang tapang ba ni Duterte ay lehitimo, o ito’y nagbubunga ng takot at pang-aabuso?

Ang pahayag ni Leviste ay tila naglalantad ng isang dual na pananaw sa pamumuno ni Duterte: sa isang banda, siya ay isang bayani na lumalaban sa “untouchable” at entrenched system; sa kabilang banda, siya ay isang lider na nagdudulot ng matinding debate at paghahati sa opinyon ng publiko. Sa kanyang broadcast interview, binigyang-diin ni Leviste na ang pagharap sa matagal nang nakabaong kapangyarihan ay hindi madali, at ang ganitong tapang ay dapat kilalanin.

Isa sa mga elemento ng misteryo sa kanyang pahayag ay kung paano nga ba napilit ni Duterte ang ilang “untouchable” na harapin ang hustisya o ang kritisismo. Ayon sa Leviste, ito ay hindi basta-basta, sapagkat mayroong matinding istruktural na proteksyon at impluwensya ang mga naturang indibidwal. Ngunit sa kabila nito, ipinakita ni Duterte na ang lider na may prinsipyo at malasakit sa mamamayan ay kayang hamunin ang nakaugaliang sistema, kahit pa ito’y puno ng panganib at posibleng personal na kapahamakan.

Ang pahayag ni Leviste ay nagdulot rin ng matalim na diskusyon sa publiko. Maraming Pilipino ang pumuri sa tapang ni Duterte at sa kanyang determinasyon na baguhin ang sistemang matagal nang pinamumugaran ng katiwalian. Samantala, may ilan ding nagtanong kung ang paraan ng kanyang pakikibaka sa mga “untouchable” ay laging naaayon sa batas at karapatang pantao. Dito lumilitaw ang tensyon sa pagitan ng admiration at kritisismo—isang klasikong tema sa bawat makapangyarihang lider.

Hindi rin maikakaila na ang pahayag ni Leviste ay may emotional at dramatikong aspeto. Binibigyang-diin niya ang kahalagahan ng tapang, prinsipyo, at pananagutan sa pamumuno. Ang ganitong narrative ay nagbibigay inspirasyon sa mga Pilipino, lalo na sa mga kabataan at mga bagong politiko, na makita ang halaga ng paglaban para sa tama kahit laban sa matagal nang nakabaong sistema.

Sa kabilang banda, ang salaysay ni Leviste ay naglalaman din ng elemento ng investigative intrigue. Hindi lamang simpleng paghanga ang kanyang ibinahagi, kundi isang pagsusuri sa paraan kung paano hinarap ni Duterte ang entrenched elite, kung paano niya hinamon ang mga malalakas na network, at kung paano niya ginamit ang kanyang political capital upang mapabago ang takbo ng politika sa bansa. Ang mga detalye nito ay nagpapakita ng matinding stratehiya at taktika sa likod ng pamumuno.

Ang kasaysayan ng Pilipinas ay puno ng mga lider na nagtagumpay o nabigo sa paglaban sa entrenched power. Ngunit sa mata ni Leviste, si Duterte ay natatangi sa kanyang walang takot na disposisyon at matibay na prinsipyo, mula sa pagiging alkalde ng Davao hanggang sa pagkapangulo ng bansa. Ang kanyang laban ay hindi lamang personal o politikal; ito ay simbolo ng pakikibaka ng bawat mamamayan laban sa sistemang matagal nang nananamantala at hindi naaabot ng batas.

Sa pagtatapos ng kanyang pahayag, muling binigyang-diin ni Leviste ang paghanga sa dating Pangulo, hindi lamang bilang politiko, kundi bilang lider na nagpakita ng tapang, determinasyon, at malasakit sa mamamayan. Ang mensahe ay malinaw: sa kabila ng kontrobersiya, kahirapan, at panganib, may mga lider na handang hamunin ang “untouchable” at baguhin ang nakagawiang sistema.

Sa huli, ang pahayag ni Rep. Leandro Legarda Leviste ay isang testamento sa kakaibang pamumuno ni Rodrigo Duterte—isang lider na may tapang na humarap sa entrenched power, may determinasyon na baguhin ang nakagawiang istruktura, at may kakayahang mag-iwan ng marka sa kasaysayan ng bansa. Ang kanyang leadership style, may halong kontrobersiya at inspirasyon, ay nagbukas ng matinding diskusyon sa publiko: paano ba hinaharap ng isang lider ang entrenched elite, at hanggang saan ang kakayahan ng prinsipyo at tapang laban sa matagal nang nakabaong kapangyarihan?

Sa mata ng marami, si Duterte ay simbolo ng katapangan at pag-asa; sa mata ng iba, siya ay kontrobersyal at misteryoso. Ngunit sa pahayag ni Leviste, malinaw na may bahagi ng ating kasaysayan at pulitika ang sumasalamin sa kanyang pamumuno—isang lider na hindi natatakot humarap sa mga untouchable at gumawa ng hakbang upang ipaglaban ang interes ng mamamayan. Sa huli, ang debate at inspirasyon na dulot ng kanyang pamumuno ay nagpapatuloy, patunay ng matinding epekto at legacy ni Rodrigo Duterte sa kasaysayan ng Pilipinas.